Powrót

13 kwietnia
BŁ. MAŁGORZATY Z CITTA DI CASTELLO, DZIEWICY
Wspomnienie dowolne

     Małgorzata przyszła na świat w 1287 roku w Citta di Castello. Od urodzenia była osobą niewidomą i ułomną. Rodzice, wstydząc się takiego dziecka, ukrywali ją, a gdy skończyła sześć lat ojciec wybudował dla niej maleńką celę obok kościoła parafialnego i kazał ją tam zamurować. Po jedenastu latach rodzice udali się z nią do grobu świątobliwego franciszkanina, ale ponieważ Małgorzata nie została uzdrowiona, rodzice ją porzucili. Opuszczoną dziewczynką zaopiekowały się proste kobiety. Wkrótce została tercjarką dominikańską. Znosiła swój krzyż nigdy nie narzekając. Prowadziła intensywne życie modlitwy i pokuty. Dziękowała Bogu za ułatwioną drogę do nieba poprzez cierpienie. Wielu osobom służyła swoimi radami. Szczególnym nabożeństwem otaczała Świętą Rodzinę. Zmarła 13 kwietnia 1320 roku, w trzydziestym trzecim roku życia. Gdy po latach, 9 czerwca 1558 roku, otworzono trumnę, okazało się, że jej ciało nie uległo zepsuciu. Papież Klemens X zatwierdził Mszę św. i Oficjum brewiarzowe ku jej czci 6 kwietnia 1675 roku. Jej relikwie spoczywają w kościele św. Dominika w Citta di Castello.

Teksty wspólne o dziewicach albo o świętych kobietach.


Modlitwa

Boże, Ty przeniknąłeś błogosławioną Małgorzatę, pozbawioną wzroku, Twoim boskim światłem, aby oczyma serca Ciebie samego kontemplowała;bądź światłem dla naszych oczu, * abyśmy zostali uwolnieni od mroków tego świata i doszli do ojczyzny wiecznej światłości. Przez naszego Pana.