ŚW. AGNIESZKI Z MONTEPULCIANO, DZIEWICY

Wspomnienie obowiązkowe

     Urodziła się w roku 1268, w miasteczku Gracciano we Włoszech. Pochodziła z bogatej rodziny Segni. w wieku 9 lat wstąpiła do klasztoru w Montepulciano, a mając 15 lat, za pozwoleniem papieża, ale wbrew własnej woli, została przełożoną mniszek klasztoru w Procena (Viterbo), którego budowę już wcześniej czynnie wspierała. Po 22 latach powróciła do Montepulciano na prośbę mieszkańców miasteczka. Zamieszkała w na nowo ufundowanym wówczas przez siebie (w roku 1306) klasztorze, który żył według reguły św. Augustyna. Po kilku latach przeszedł on całkowicie i zupełnie pod kierownictwo Zakonu Kaznodziejskiego, ponieważ Agnieszka pragnęła dążyć do doskonałości ewangelicznej zgodnie ze sposobem życia św. Dominika.
     Wielkim uczuciem miłości otaczała Dzieciątko Jezus oraz Dziewicę Maryję. Umocniona darami Ducha Świętego, stała się jasną lampą modlitwy i miłości, a dzięki swojemu męstwu oraz autorytetowi podtrzymywała ducha obywateli w dążeniu do jedności i pokoju. Zmarła 20 kwietnia 1317 roku. Św. Katarzyna Sieneńska, która w trzydzieści lat po jej śmierci pielgrzymowała do grobu Agnieszki, uznała ją za godną miana chwalebnej matki oraz naśladowania jako przykładu nauki i prawdziwej pokory. Do grona świętych dziewic zaliczył ją papież Benedykt XIII 10 grudnia 1726 roku.

Teksty wspólne o dziewicach albo o zakonnicach, z wyjątkiem:

WEZWANIE

Ant. Przyjdźcie, uwielbiajmy Oblubieńca dziewic, / który poślubił sobie Agnieszkę, alleluja. Albo: Przyjdźcie, uwielbiajmy Baranka, Oblubieńca dziewic, / który poślubił sobie Agnieszkę, alleluja. Psalm Wezwania jak w częściach stałych.

GODZINA CZYTAŃ

II CZYTANIE List św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy do Krzysztofy, przeoryszy klasztoru św. Agnieszki w Montepulciano (Epist. 58: ed. P. Misciatelli, vol. I, Firenze 1970, pp. 218-219) Posiadała niestworzoną miłość, która spalając ją, płonęła w jej sercu W imię ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa i słodkiej Maryi. Najdroższa córko w Chrystusie, piszę do ciebie w Jego najdroższej krwi; pragnę zobaczyć ciebie i inne siostry, które idą świętymi śladami naszej matki, chwalebnej Agnieszki. Proszę was o to i pragnę, abyście zachowywały jej naukę i obyczaje. Wiecie bowiem, że zawsze udzielała wam ona nauki i przykładu prawdziwej pokory. To było jej główną cnotą. Nie dziwię się temu wcale, ponieważ posiadała to, co powinna mieć oblubienica, która pragnie naśladować pokorę swojego oblubieńca. Posiadała ona tę niestworzoną miłość, która nieustannie płonęła w jej sercu i je spalała: pożerała dusze i znajdowała w tym rozkosz. Starała się zawsze czuwać na modlitwie i właśnie dzięki temu osiągnęła cnotę pokory, ponieważ nie ma pokory bez miłości; gdyż jedna żywi drugą. Czy wiecie, co ją doprowadziło do doskonałej i prawdziwej cnoty? w sposób wolny i nieprzymuszony wyrzekła się siebie oraz bogactwa tego świata, nie chcąc niczego posiadać. Ta sławna dziewica rozumiała bowiem dobrze, że człowiek, który posiada bogactwa tego świata popada w pychę; traci niewielką cnotę prawdziwej pokory, dochodzi do miłości siebie samego, słabnie w nim uczucie miłości nadprzyrodzonej, zatraca czujność i modlitwę. Ponieważ serce i uczucia przepełnione tym, co ziemskie i miłością własną siebie samego nie mogą napełnić się ukrzyżowanym Chrystusem ani rozkoszować się prawdziwą i słodką modlitwą. Tak więc słodka Agnieszka wyzbyła się siebie, ogołociła się z siebie samej i przyoblekła się w Chrystusa ukrzyżowanego. Ale nie uczyniła tego tylko dla siebie, lecz i nam zostawiła przykład, i zobowiązuje was w ten sposób, abyście go naśladowały. Dobrze wiecie, że wy, oblubienice poświęcone Chrystusowi, nie możecie posiadać niczego, co pochodzi od waszego ziemskiego ojca, ponieważ wyszłyście po oblubieńca, lecz tylko to, jest własnością wiecznego Oblubieńca. Tym, co odziedziczyłyście po waszym ojcu, jest wasza zmysłowość, której powinnyśmy się wyzbyć, kiedy dojdziemy do umiejętności rozeznawania, do naśladowania Oblubieńca i do posiadania Jego skarbu. Czym był skarb ukrzyżowanego Chrystusa? Był nim krzyż, hańba, męka, cierpienie, tortury, urągania i oskarżenia, dobrowolne ubóstwo, głód chwały Ojca i pragnienie naszego zbawienia. Mówię więc, że jeśli posiądziecie ten skarb mocą rozumu pobudzonego ogniem miłości nadprzyrodzonej, dojdziecie do tych cnót, o których mówiłyśmy: będziecie prawdziwymi córeczkami waszej matki, troskliwymi, a nie niedbałymi oblubienicami i zasłużycie na to, by zostać przyjęte przez ukrzyżowanego Chrystusa: dzięki swojej łasce otworzy On przed wami bramę życia wiecznego. Nic więcej nie powiem. Zanurzcie się we krwi ukrzyżowanego Chrystusa. Podnieście się dzięki prawdziwej gorliwości i jedności. Jeżeli będziecie zachowywać jedność, a nie trwać w podziałach, to ani szatan, ani żadne inne stworzenie nie będzie wam mogło zaszkodzić, i nie pozbawi was waszej doskonałości. Trwajcie w świętej i słodkiej miłości Boga. Słodki Jezu, Jezu miłości.
RESPONSORIUM	Pnp 8, 7
W. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości * Nie zatopią jej rzeki, alleluja K. Jeśliby kto oddał za miłość całe bogactwo swego domu, / pogardzą nim tylko.W.Nie zatopią jej rzeki, alleluja. Albo: Z listu De regularis observantia disciplinae bł. Humberta z Romans, kapłana (Opera de vita regulari, ed. J.-J. Berthier, vol.I, Romae 1888, pp. 36-41) Poprzez śluby zakonne zobowiązaliście się do wielkich rzeczy Najdrożsi bracia! Troszczcie się zwłaszcza o to, abyście byli mocni tymi cnotami, które szczególnie odnoszą się do regularnego zachowywania obserwancji. A ponieważ przez śluby zakonne zobowiązaliście się do wielkich rzeczy, ukazujcie je również w waszych czynach. Postępujcie codziennie w ćwiczeniu się w jakiejś cnocie i starannie pracujcie nad tym, by próbować postępować w dobrym. Ponieważ okręt, który jest prowadzony naprzeciw uderzeniom fal, ustępuje, jeżeli z wielkim wysiłkiem nieustannie nie wznosi się ku górze. Zgodnie ze sposobem życia, do jakiego was Bóg powołał, zawsze wypełniajcie lepiej to, co do niego należy. Kiedy słyszycie ogólny zarzut, pokornie kierujcie go nie wobec innych, lecz w stosunku do was samych. We wszelkich waszych czynach unikajcie skrajności i zawsze działajcie w sposób umiarkowany. Bądźcie gotowi do posługi braciom i nie bądźcie ociężali wobec nikogo, kto potrzebowałby waszej pomocy. Bracia, bądźcie pokorni bez obłudy, dojrzali bez ociężałości, ruchliwi bez niestałości, bojaźliwi bez rozpaczy, pełni nadziei bez zuchwałości, posłuszni bez sprzeciwu, weseli bez rozproszenia, cierpliwi bez szemrania. Bądźcie, mówię, przysposobieni do karności obyczajów, sumienni w świadczeniu miłosierdzia, niewzruszeni w stałości, pobożni w modlitwie i dbali o własne bezpieczeństwo. Chociaż ludzka obecność nie powinna dodawać wam żadnego więcej zaszczytu, a samotność niczego nie odbierać, jednak zachowujcie karność tam, gdzie zaniedbywanie przepisów przez wielu rodzi zgorszenie, a przestrzeganie nakazów pobudza do naśladowania. Noc przeznaczajcie na ciszę i modlitwę, natomiast dzień na dobre czyny i pracę. Dzień poświęcajcie bliźnim, a noc Bogu. Myślcie o przyczynie pracy, a nie o pracy dla pracy. Bądźcie wytrwali w rzeczach dobrych, lecz okazujcie się niezdolnymi do rzeczy złych. w końcu, w każdym działaniu zachowujcie się tak wobec wszystkich i każdego z osobna, aby przełożeni byli troskliwi, podwładni posłuszni, aby wszyscy zachowywali jednocześnie pokój i zgodę, w chórze pobożność i karność, przy ołtarzu dojrzałość i powagę. Niech starsi będą pobożni, a młodzi pracowici. Żyjcie chwalebnie i nie starajcie się o pochwałę innych ludzi. Nie chwalcie się z tego powodu, że wiele dni przeżyliście w zakonie, lecz z tych nielicznych dni, w których zachowywaliście przepisy reguły. Unikajcie hipokryzji i postępujcie w prawdzie przed Bogiem. To zbyt mało, by wstępując do zakonu zmienić jedynie ubranie, lecz chwalebną rzeczą jest zmiana obyczajów i życia. A zatem, idąc prostą drogą, nigdy nie naśladujcie dwulicowości czy fałszu. Unikajcie jak zarazy wszystkiego, co sprzeciwia się wspólnej własności albo tego, co może was wyróżnić. Nie rezygnujcie nigdy ze sprawiedliwości z powodu stanowiska lub strachu. Wystrzegajcie się bezczynności i nie przebywajcie bezużytecznie w celach. Nie starajcie się bezmyślnie doprowadzić do tego, czego nie można osiągnąć albo gardzić z powodu lenistwa tym, co trzeba wykonać. Wystrzegajcie się usilnie tego, by nie okazać się kiedyś niecierpliwymi w pracy lub mniej chętnymi w posłuszeństwie nakazom albo niedbali w wypełnianiu uczynków miłosierdzia. Utwierdzajcie się zawsze we właściwej postawie i mocnym przekonaniu; nigdy nie wybierajcie dla siebie takiej sytuacji w życiu, w jakiej w czasie śmierci nie odważylibyście się odejść. Najdrożsi bracia! Proszę was i napominam z całej mocy, biorąc na Świadka tego, który swoją czcigodną krwią nas odkupił i świętą śmiercią otworzył nam bramy życia, abyście pomni na waszą profesję i wasze postanowienia, pamiętali również o starożytnym zasiewie, dzięki któremu nasi przodkowie podążali biegiem w porywczym duchu, a teraz królują razem z Chrystusem, uradowani z wiecznego odpoczynku. Gdy i my do niego dojdziemy, z pomocą łaski Bożej, wówczas nasze dusze poznają pierwszą prawdę, zakosztują najwyższego dobra i będą cieszyć się Boskim Majestatem. Niech raczy nam tego udzielić Ten, który jest początkiem bez początku i końcem wszystkiego bez końca. Amen.
RESPONSORIUM	Ef 4, 15; Ga 5, 25; 6, 4a
W. Żyjąc prawdziwie w miłości * Sprawmy, by wszystko rosło ku Temu, który jest Głową - / ku Chrystusowi, alleluja. K. Mając życie od Ducha, do Ducha też się stosujmy; / niech każdy bada własne postępowanie.W.Sprawmy. Modlitwa jak w Jutrzni

JUTRZNIA

HYMN 1  Nadszedł dzień wielkiej radości, Godów Baranka Bożego, Z którym się łączy na wieki Święta Agnieszka, dziewica. 2  Zastęp aniołów ją wita,br> Z radosnym śpiewem na ustach;br> Matka Najświętsza przyjmuje Oblubienicę Baranka. 3  Stamtąd obdarza łaskamibr> Swoich czcicieli na ziemi;br> Chorych do zdrowia przywraca, A zmarłych życiem obdarza. 4 Tobie, o Chryste łaskawy I oblubieńcze Kościoła Chwała niech będzie na wieki Z Ojcem i Duchem Najświętszym. Amen.br> PSALMODIA Podanych niżej antyfon własnych można używać razem z psalmami z bieżącego dnia tygodnia. 1 ant. Od świtu czekam na Ciebie, Boże, * by ujrzeć Twą potęgę, alleluja. 2 ant. Zima już minęła, deszcz ustał i przeszedł, * powstań, przyjaciółko moja i pójdź, alleluja. 3 ant. Szukają Mnie codziennie, * i pragną poznać moje drogi, alleluja.
CZYTANIE	Mdr 7, 7-8. 10a
Modliłem się i dano mi zrozumienie, przyzywałem, i przyszedł na mnie duch Mądrości. Przeniosłem ją nad berła i trony i w porównaniu z nią za nic miałem bogactwa. Umiłowałam ją nad zdrowie i piękność i wolałam mieć ją aniżeli światło. RESPONSORIUM KRÓTKIE K.   Moja dusza raduje się w Panu, * Alleluja, alleluja. W. Moja. K.   I weseli się ze swego zbawienia. W.  Alleluja, alleluja. K.   Chwała Ojcu. W.  Moja.
PIEŚŃ ZACHARIASZA	Łk 1, 68-79
Ant. Przyjdź, oblubienico Chrystusa, * przyjmij wieniec, / który Pan przygotował ci na wieki, alleluja. Albo: Agnieszka nosiła nieustannie w swoim ciele konanie Jezusa, * aby objawiło się w niej życie Jezusa, alleluja. Prośby z tekstów wspólnych o dziewicach.
Modlitwa Boże, Ty obdarzyłeś swoją oblubienicę, Agnieszkę, przedziwnym żarem modlitwy, † spraw, abyśmy za jej przykładem zawsze mieli dusze skierowane ku Tobie * i mogli osiągnąć obfite owoce pobożności. Przez naszego Pana.

NIESZPORY

Hymn jak w Jutrzni
CZYTANIE	Rz 15, 5-6
Bóg, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście wzorem Chrystusa te same uczucia żywili do siebie i zgodnie jednymi ustami wielbili Boga i Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa. RESPONSORIUM KRÓTKIE K.   Szukam Ciebie, Panie, * Mówi serce moje. W.  Szukam. K.  Będę szukać Twego oblicza. W.  Mówi. K.  Chwała Ojcu. W. Szukam.
PIEŚŃ MARYI	Łk 1, 46-55
Ant. Nadeszły gody Baranka, * a Jego małżonka się przystroiła: / Błogosławieni, którzy zostali wezwani na ucztę Baranka, alleluja. Albo: Dzisiaj Agnieszka zasiadła na tronie królestwa niebieskiego, * odziana w szatę chwały / wchodzi do komnaty Oblubieńca, alleluja. Prośby z tekstów wspólnych o dziewicach
Modlitwa jak w Jutrzni