ŚW. PIUSA V, PAPIEŻA

Wspomnienie obowiązkowe

     Antonio Ghislieri urodził się w 1504 roku w Bosco Marengo, w Piemoncie (Włochy). w roku 1520 wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego. Otrzymał zakonne imię Michała. w 1528 roku został wyświęcony na kapłana. Po uzyskaniu tytułu lektora wykładał teologię. Wielokrotnie wybierano go na przeora, ponieważ wyróżniał się szlachetnymi obyczajami i prowadził surowe życie. w 1551 roku został komisarzem generalnym Inkwizycji, niedługo później, w 1556 roku papież Paweł IV mianował go biskupem Nepi i Sutri, a w 1557 roku kardynałem. w 1560 roku papież Pius IV powierzył mu diecezję w Mondovi, w Piemoncie.
     7 stycznia 1566 roku, dzięki poparciu św. Karola Boromeusza, został wybrany na papieża i przyjął imię Piusa. Troszczył się gorliwie o zbawienie ludzi i o odnowę Kościoła. Starał się rozpowszechnić i wprowadzić w życie uchwały Soboru Trydenckiego. Stopniowo przeprowadził reformę Kurii Rzymskiej. w 1566 roku opublikował Katechizm Rzymski. Powodowany troską o właściwą formację teologiczną duchowieństwa, wprowadził do seminariów duchownych Summę teologii św. Tomasza z Akwinu, którego z przydomkiem "Anielski", ogłosił piątym doktorem Kościoła Łacińskiego w 1567 roku, choć nadawanie tego tytułu było dotąd zabronione. Popierał bardzo prace zmierzające do ujednolicenia i odnowy liturgii, którą ostatecznie ustalił poprzez wydanie Brewiarza (1568 r.) oraz Mszału Rzymskiego (w 1570 r.). Troszczył się także o jedność tradycji dogmatycznej pomiędzy Kościołem Wschodnim i Łacińskim, przyznając liturgiczne tytuły czterem większym doktorom czczonym przez oba Kościoły.
     Wytrwale bronił wiary katolickiej przed jej przeciwnikami, zwłaszcza w pamiętnej wyprawie morskiej przeciw Turkom, której organizacją sam się zajął. Gdy 7 października 1571 roku wojska chrześcijańskie odniosły nad nimi zwycięstwo pod Lepanto, przypisał je wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Różańcowej, ustanowił w tym dniu jej święto. Zmarł w Rzymie 1 maja 1572 roku. Papież Klemens X beatyfikował go 1 maja 1672 roku, a 22 maja 1712 roku papież Klemens XI ogłosił go świętym. Jego ciało spoczywa w Rzymie, w bazylice Santa Maria Maggiore.

Teksty wspólne o pasterzach: za papieży, z wyjątkiem:

WEZWANIE

Ant. Uwielbiajmy Chrystusa, / Najwyższego Pasterza, alleluja. Psalm Wezwania jak w częściach stałych.

GODZINA CZYTAŃ

HYMN jak w Jutrzni
II CZYTANIE Z Komentarza św. Tomasza z Akwinu, kapłana do Ewangelii św. Jana (Cap. X, lect. III, I-II; ed. Marietti, Roma 1952, nn. 1397-1399, pp. 261) Miłość jest obowiązkiem każdego pasterza Jezus powiedział: Ja jestem dobrym pasterzem. Chrystusowi oczywiście przysługuje to, aby był pasterzem. Jak bowiem pasterz prowadzi i karmi trzodę, tak Chrystus żywi wiernych duchowym pokarmem, a także swoim Ciałem i Krwią. Lecz w odróżnieniu od złego pasterza i złodzieja, dodaje, dobrym. Jest on dobry, ponieważ wypełnia obowiązki pasterza, tak jak dobrym żołnierzem nazywa się tego, kto wypełnia obowiązki żołnierza. Ale ponieważ Chrystus powiedział wyżej, że pasterz wchodzi przez bramę i że On sam jest bramą, a tutaj mówi, że On sam jest pasterzem, stąd więc wynika, że sam wchodzi przez siebie samego. i rzeczywiście wchodzi przez siebie, gdyż objawia siebie samego i przez siebie poznaje Ojca. My zaś wchodzimy przez Niego, ponieważ przez Niego dostępujemy szczęścia. Ale zauważ, że nikt inny nie jest bramą, tylko On sam, ponieważ nikt inny nie jest prawdziwym światłem, jedynie uczestniczy w świetle. Nie był on światłością, mowa o Janie Chrzcicielu, lecz posłanym, aby zaświadczyć o światłości. o Chrystusie zaś powiedziano: Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka. Dlatego nikt nie może powiedzieć o sobie, że jest bramą: Chrystus zastrzegł to wyłącznie dla siebie. Innym swoim członkom udzielił natomiast uczestnictwa w funkcji pasterskiej, bo i Piotr, i inni apostołowie byli pasterzami oraz wszyscy dobrzy biskupi. Dam wam pasterzy według mego serca. Chociaż przełożeni Kościoła, którzy są jego synami, wszyscy powinni być pasterzami, jak mówi święty Augustyn, jednak Chrystus mówi tu w liczbie pojedynczej: Ja jestem dobrym pasterzem, aby ukazać moc miłości. Nikt bowiem nie jest dobrym pasterzem, jeżeli przez miłość nie stanie się jedno z Chrystusem i członkiem prawdziwego Pasterza. Obowiązkiem dobrego pasterza jest miłość, dlatego mówi: Dobry pasterz daje życie swoje za owce. Trzeba bowiem wiedzieć, że istnieje różnica między dobrym a złym pasterzem: dobry pasterz ma na celu dobro trzody, a zły dobro własne. o tej różnicy wspomina prorok: Biada pasterzom, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec? Ten więc, kto korzysta z trzody tylko po to, by paść siebie samego, nie jest dobrym pasterzem. Natomiast dobry pasterz ponosi wiele trudu, nawet w sensie cielesnym, ze względu na trzodę, o której dobro zabiega. Dlatego mówi: Dniem trawił mnie upał, a nocą chłód. Ale ponieważ duchowe zbawienie trzody ma większą wagę, niż cielesne życie pasterza, dlatego gdy zbawieniu trzody zagraża niebezpieczeństwo, każdy duchowy pasterz powinien oddać swoje cielesne życie dla zbawienia trzody. Właśnie o tym mówi Pan: Dobry pasterz daje życie swoje, to jest życie cielesne, za swoje owce, ze względu na swoją władzę i miłość. Wymaga się bowiem jednego i drugiego: by miał nad nimi władzę i by ich kochał. Jedno bez drugiego nie wystarczy. Chrystus zostawił nam przykład tej nauki: Jeżeli Chrystus oddał za nas swoje życie, to i my winniśmy oddać życie za braci.
RESPONSORIUM	Por. Dz 20, 28; 1 Kor 4, 2
W. Uważajcie na całe stado, / nad którym Duch Święty ustanowił was biskupami. * Abyście kierowali Kościołem Boga, / który On nabył krwią swojego Syna, alleluja. K. Od szafarzy już tutaj się żąda, aby każdy z nich był wierny.W.Abyście. Albo: Z Żywota św. Piusa V, papieża, Jana Antoniego Gabutiego (Lib. 1-6 [et Praef.]; Acta Sanctorum Maii, t. I, Antverpiae 1680, pp. 618-697 passim, nn. 48, 49, 55, 56, 183, 319, 321, 322, 318 [1, 2] Znakomity przykład pokory i miłości chrześcijańskiej Pius mówił, że papieże powinni budować państwo nie tyle z kamieni, lecz raczej z cnót. Słusznie bowiem uważał, że aby ze spokojem i umiarem rządzić ludźmi, nie ma niczego bardziej odpowiedniego, by to osiągnąć, jak tylko być przez nich kochanym, nic bardziej przeciwnego, jak sprawiać, by się bali, i że nic bardziej nie przybliża ludzi do Boga, jak to, że od Niego otrzymują zbawienie. u początku swojej papieskiej posługi pragnął ukazać swoją miłość wobec ubogich oraz hojność i łagodność w stosunku do wszystkich innych. Pius mówił, że obowiązkiem papieża jest głównie szczególna troska o kult Boży, o dyscyplinę kościelną i o przestrzeganie przez wszystkich mieszkańców miasta dobrych obyczajów. Dlatego starał się zwłaszcza o to, aby przywrócić do pierwotnego blasku kult Boży tam, gdzie podupadł oraz by życie i obyczaje wszystkich stanów odnowić zgodnie z ideałem prawdziwej pobożności. Ponieważ Pius bardzo dobrze widział, że nie ma nic bardziej znienawidzonego przez Boga i zgubnego dla ludzi od błędu herezji, więc starał się ją doszczętnie wyniszczyć z powierzchni ziemi w ciągu całego swojego życia, a zwłaszcza w czasie swojego pontyfikatu. Nie zaniedbywał niczego i ciągle nie szczędził koniecznych wysiłków, aby swoimi roztropnymi radami, ojcowskimi zachętami i spokojnymi napomnieniami, do tego doprowadzić. Pius wyróżniał się wielką miłością względem Boga. Jego myśli były nieustannie zwrócone ku Bogu, tak że ponad wszystko przenosił cześć i chwałę Bożą, i niczego bardziej nie pragnął, jak zupełnego dostosowania swojej woli do Jego najświętszej woli. Pobożnie i prawie nieustannie rozpamiętywał okrutną mękę, jaką wycierpiał za nas Chrystus Pan. Dlatego miał zwykle przed sobą obraz Zbawiciela wiszącego na krzyżu. Pius zresztą ciągle przestrzegał tej zasady modlitwy w czasie załatwiania poważniejszych spraw, nie zaniedbując jednocześnie żadnych swoich obowiązków. Uważał on bowiem, że głównym obowiązkiem papieża jest modlitwa wstawiennicza do Boga za grzechy ludzi i w różnych ich potrzebach, dlatego powinien być bliskim przyjacielem Tego, u którego stał się orędownikiem. Dlatego często uciekał od zajęć, aby oddawać się rozmowie z Bogiem i aby Bóg uczył go w jego wnętrzu, o czym powinien pouczać ludzi na zewnątrz i aby on, który w kontemplacji serca wyrywał się ku Bogu, troszczył się o zbawienie ludzi, których ciężary na zewnątrz dźwigał. Kiedy napotykał trudniejsze sprawy i ludzkie nieszczęścia, oddawał się cięższej wstrzemięźliwości, pragnąc w ten sposób wyjednać dla ludzi Boże przebaczenie. Oddawał tak wielką cześć Najświętszej Dziewicy, Matce Bożej, że nawet gdy został papieżem i zajęty był tak ważnymi sprawami, żadnego dnia nie opuścił modlitwy różańcowej. Wydaje się, że za wyraźnym zrządzeniem Bożym, po jego śmierci, żadnemu innemu miejscu, jak tylko Rzymowi, a zwłaszcza bazylice Santa Maria Maggiore, nie można było powierzyć pamięci i kości tak wielkiego papieża. Uczyniono tak zapewne, aby przykłady jego papieskich cnót były zachętą do cnoty dla przyszłych pokoleń. i ten, kto przez całe swoje życie był tak wielkim czcicielem Najświętszej Dziewicy, Matki Bożej, po swojej śmierci spoczął w kościele tej najczcigodniejszej Dziewicy. [Dzieje jego życia są pożyteczne nie tylko dla jednej grupy ludzi, lecz dla wszystkich stanów. Złożyłeś może śluby zakonne? Oto masz tutaj wyśmienity przykład posłuszeństwa, czystości i ubóstwa oraz pokory i miłości w sprawowaniu tak wielkiej władzy, który możesz zarówno podziwiać, jak i naśladować. Ktoś inny zajmuje się sprawami ziemskimi w domu lub gdzieś na zewnątrz i zarządza dobrami publicznymi lub własnymi? Też znajdzie u niego wiele rad pełnych miłości i roztropności, poprzez które zabiegał o zbawienie swoje i innych, oraz wszystkim mądrze kierował. Inni poświęcają się zajęciom wojskowym i interesuje ich bardzo prowadzenie lub czytanie o wojnach? i oni mają tutaj interesujące wskazówki, które przeczytaliby z przyjemnością, nie o jakichś czczych i bezbożnych, lecz o wojnach poważnych i bardzo pobożnych, a także o wszystkich prawie najsłynniejszych zwycięstwach, które kiedykolwiek odnieśli chrześcijanie nad wrogami. Stąd wreszcie, co jest najważniejsze, papieże i biskupi powinni czerpać przykłady do kierowania czy umacniania wszelkich spraw kościelnych oraz nieustannie czerpać zapał do troszczenia się o kult prawdziwej religii.]
RESPONSORIUM	Por. Syr 47, 8. 5
W. W każdym swym czynie oddał chwałę Świętemu i Najwyższemu, słowami uwielbienia, * Z całego swego serca chwalił Pana, alleluja. K. Wezwał Pana Najwyższego, który dał siłę jego prawicy. W. Z całego. Modlitwa jak w Jutrzni

JUTRZNIA

HYMN 1  Wesel się, święty Kościele, Bogaty w wielkie zasługi Świętego Piusa, papieża Z zakonu dominikanów. 2  Jego to natchnął Duch Święty, Aby swą troską pasterską Otoczył boską liturgię I nadał jej jednolitość. 3  Pragnąc uchronić od błędów I uformować właściwie, Wydał zbiór prawd wiary świętej I zawarł je w Katechizmie. 4  Prowadził życie pobożne, Godne swojego imienia, Wierny Maryi dziewicy Cieszył się Jej wstawiennictwem. 5  Boże, najlepszy nasz Ojcze, Niech nasze hymny Cię wielbią Za życie świętego Piusa, Papieża, brata naszego. Amen. PSALMODIA Używa się jednej z dwóch serii antyfon z psalmami z dnia bieżącego. Antyfony z serii A zostały wybrane z tekstów Pisma św. i ukazują pasterskie dzieło świętego. Antyfony z serii B, również biblijne, są tłumaczeniem antyfon gregoriańskich. Antyfona 1 Seria A Wybrał go Pan dla siebie na wielkiego kapłana, * otworzył przed nim swój skarbiec / i napełnił go obfitością swoich darów, alleluja. Seria B Pan jest moją mocą i źródłem męstwa, * Jemu zawdzięczam moje ocalenie, alleluja. Antyfona 2 Seria A Wierność wobec prawa była w jego ustach, * a niegodziwości nie znaleziono na jego wargach. / W pokoju i prawości postępował ze Mną, / i wielu odciągnął od grzechu, alleluja. Seria B Prawica Pańska moc okazała, * prawica Pana wzniesiona wysoko, alleluja. Antyfona 3 Seria A Przez dobroć i gorliwość spodobał się Panu, * dlatego zawarł z nim przymierze pokoju, / ustanowił go przełożonym przybytku, / aby posiadł godność kapłaństwa na wieki, alleluja. Seria B Pan mówi: * Jeśli ktoś będzie mi służyć, / uczci go mój Ojciec, który jest w niebie, alleluja.
CZYTANIE	2 Kor 6, 4-7a
Okazujemy się sługami Boga przez wszystko: przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków, w chłostach, więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, nocnych czuwaniach i w postach, przez czystość i umiejętność, przez wielkoduszność i łagodność, przez objawy Ducha Świętego i miłość nieobłudną, przez głoszenie prawdy i moc Bożą. RESPONSORIUM KRÓTKIE K.   Kapłani Pańscy, błogosławcie Pana. * Alleluja, alleluja. W. Kapłani. K.   Chwalcie Pana święci i pokornego serca. W.  Alleluja, alleluja. K.   Chwała Ojcu. W.  Kapłani.
PIEŚŃ ZACHARIASZA	Łk 1, 68-79
Ant. Spodobałeś się Panu, kapłanie Najwyższego, * gdyż byłeś przykładem cnoty / i dobrym pasterzem ludu, alleluja. Albo: Wszelka mądrość pochodzi od Pana Boga, * była z Nim zawsze i jest przed wiekami, alleluja. Prośby z Tekstów wspólnych o pasterzach
Modlitwa Panie Boże, Ty dałeś Kościołowi świętego Piusa, papieża, aby bronił wiary i czuwał nad odnową liturgii, † spraw za jego wstawiennictwem, * abyśmy uczestniczyli w świętych obrzędach z żywą wiarą i gorącą miłością. Przez naszego Pana.

NIESZPORY

HYMN 1  Wysłuchaj, Boże wszechmocny, Naszą wieczorną modlitwę, Gdy Kościół sławi w liturgii Świętego Piusa, papieża. 2  Ty go przedziwnie wybrałeś, By stał na czele Kościoła, I w czasach burz i zamieszek Strzegł pilnie łodzi Piotrowej. 3  Swoją modlitwą i pracą I zawierzeniem Maryi Ocalił Kościół przed wrogiem, Który zagrażał Europie. 4  Niech święty Pius, nasz patron Wstawia się w niebie za nami, Byśmy, po trudach wędrówki, Tam się z nim kiedyś spotkali. Amen.
CZYTANIE	1 Kor 3, 10-11
Według danej łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. RESPONSORIUM KRÓTKIE K.   Prorok został doświadczony w swojej wierze. * Alleluja, alleluja.W.  Pan. K.   I okazał się wierny w swoich słowach. W. Alleluja, alleluja. K.   Chwała Ojcu. W.  Pan.
PIEŚŃ MARYI	Łk 1, 46-55
Ant. Ci, którzy postępowali sprawiedliwie, będą przebywać w Twym przybytku, Panie, * i zamieszkają na Twej górze świętej, alleluja. Albo: Oto kapłan wielki, którego życie spodobało się Bogu. * Nie było nikogo, podobnego do niego, / kto by tak zachowywał prawo Najwyższego, alleluja. Prośby z tekstów wspólnych o pasterzach
Modlitwa jak w Jutrzni