Powrót

7 maja
BŁ. ALBERTA Z BERGAMO, OJCA RODZINY
Wspomnienie dowolne

      Albert urodził się w Villa d`Ogna, we Włoszech, około 1214 roku. Ożenił się z kobietą, która dokuczała mu z powodu jego hojności wobec ubogich. Gdy został bezdzietnym wdowcem, porzucił majątek ojca i udał się do Kremony. Na znak sprzeciwu wobec ubogich heretyków, żył tam w biedzie jako ubogi chrześcijanin. Pragnąc naśladować ducha pokuty i miłosierdzia niedawno kanonizowanego św. Dominika, w 1260 roku wstąpił do świeckiego Zakonu Braci od Pokuty, których wkrótce po jego śmierci (1279) generał Munio de Zamora złączył w pełni z dominikanami jako Zakon od Pokuty św. Dominika (1285). Mieszkając przy klasztorze, gorliwie pracował „dla dobra wiary i pokoju”, służąc także pielgrzymom. Zmarł 7 maja 1279 roku. Kult błogosławionego, sięgający niepamiętnych czasów, został zatwierdzony przez papieża Benedykta XIV 9 maja 1748 roku. Jego relikwie czczone są w wiosce Villa d’Ogna.

Teksty wspólne o świętych mężczyznach, którzy pełnili dzieła miłosierdzia.


Modlitwa

Boże, Ty zechciałeś, aby błogosławiony Albert, prowadząc ubogie życie, wsławił się gorliwością o prawdę i apostolską miłością,daj nam tak podążać jego śladami, * abyśmy otrzymali taką samą nagrodę. Przez naszego Pana.