Powrót

9 maja
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY
OPIEKUNKI ZAKONU KAZNODZIEJSKIEGO

W Kościele istnieje zwyczaj obdarzania Najświętszej Maryi Panny tytułami "Orędowniczki, Wspomożycielki, Pomocnicy, Pośredniczki" ze względu na jej nieustanną matczyną pomoc. Uczestnicząc w zbawczej ekonomii łaski, Maryja "poprzez wielorakie swoje wstawiennictwo ustawicznie zjednuje nam dary zbawienia wiecznego" (Konstytucja o Kościele, nr 62).
Ponieważ, jak o tym zaświadcza bł. Humbert z Romans, "Najświętsza Dziewica bardzo wspierała zakon w czasie jego powstawania, mamy nadzieję, że doprowadzi go także do dobrego końca" (Opera II, s. 70-71). Dlatego nasz zakon od samego początku uznaje Najświętszą Dziewicę za swoją Opiekunkę, nieustannie tej opieki doświadcza i serdecznie poleca wszystkim braciom i siostrom, aby wsparci macierzyńską obroną, jeszcze silniej przylgnęli do Zbawiciela (por. KK, nr 62) i mogli wypełnić w świecie wzniosłe posłannictwo zbawcze.
Aż do ostatniej reformy kalendarza liturgicznego nasz zakon obchodził dzisiejsze wspomnienie 22 grudnia, w rocznicę zatwierdzenia zakonu przez Honoriusza III (22 grudnia 1216 r.). Obecnie, ze względu na pierwszeństwo ostatnich dni Adwentu, które nie ustępują żadnym wspomnieniom, zaleca się, aby Wspomnienie NMP Opiekunki Zakonu Kaznodziejskiego było obchodzone w maju, miesiącu poświęconym szczególnej Jej czci.

Można wybrać teksty bardziej odpowiednie do tego wspomnienia (zob. OWLG, nr 245 i 252) z Tekstów wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie (LG II, s. 1533), z wyjątkiem:

WEZWANIE

Ant. Uwielbiajmy Pana, oddając cześć Maryi Dziewicy, / Opiekunce naszego Zakonu (O.W. Alleluja.)

Albo: Przyjdźcie, uwielbiajmy Zbawiciela świata, / który się począł z Ducha Świętego w łonie Dziewicy Maryi (O.W. Alleluja.)

Psalm Wezwania jak w częściach stałych.

GODZINA CZYTAŃ


HYMN

Cierpiąc pod ciężarem grzechów,
Do Ciebie, niebios Królowo,
Błagalne głosy wznosimy,
Byś wsparła naszą modlitwę.

Nakłoń swe ucho łaskawie,
Bramo żywota wiecznego,
Która przywracasz nadzieję,
Jaką zabrała nam Ewa.

Bogarodzico Dziewico,
Wyjednaj życie twym sługom;
Pomóż nam w życiu doczesnym
Odpokutować swe winy.

Z Tobą się modlą, Maryjo,
Zastępy świętych niebiańskich,
Niech na Twe prośby, Najświętsza.
Pan Bóg życzliwie odpowie.

Matko i wszystkich Królowo,
Wysłuchaj swoich czcicieli,
I daj po życiu doczesnym
Osiągnąć pokój prawdziwy.

Cześć Bogu Ojcu wraz z Synem
I Duchem Pocieszycielem,
Którzy Cię chwałą odziali
Większą od wszystkich wybranych. Amen.


Antyfony, psalmy, werset i I czytanie ze swoim responsorium, z dnia bieżącego.


II CZYTANIE

Z Komentarza do konstytucji zakonu, bł. Humberta z Romans, kapłana
(Opera de vita regulari, ed. J.-J. Berthier, vol. II, Roma 1889, pp. 134-136)

Nasz zakon uważa Najświętszą Dziewicę za swoją szczególną Opiekunkę

Pewne wydarzenia, jakie działy się u początków naszego zakonu, podają wiele powodów, z których można wnioskować, że Najświętsza Dziewica Maryja jest jego szczególną Patronką. z tego, co sam słyszałem na własne uszy i z wielu innych jeszcze faktów opisanych w Żywotach braci, widzimy, że jest ona szczególną Matką tego zakonu, który istnieje po to, by chwalić, błogosławić i głosić Jej Syna, zakonu, który Ona powołała, rozszerza i broni.
Dlatego też święty Dominik w swoich modlitwach polecał Jej jako szczególnej Opiekunce swój zakon, jak o tym czytamy w Nowej legendzie. z tej to przyczyny w codziennej procesji polecamy Jej jako naszej Matce nas samych, podobnie jak wspominamy świętego Dominika.
Wiele więc powodów składa się na to, aby polecać się Jej opiece.
Opieka tych, którzy mają znaczenie na dworach, jest lepsza niż innych, a taką właśnie jest Maryja. Ona nie została pozbawiona swojego znaczenia, gdyż jest Królową Nieba. Dlatego przypisuje się Jej te słowa: W Jeruzalem jest moja władza (Syr 24, 11). Następnie ten, kto jest bliższy Panu, od którego pragnie się coś uzyskać, jest także lepszym opiekunem; a kto może być w większej zażyłości z Synem niż Matka? Jakże jest Mu bliska, co więcej najbardziej zaufana! Dlatego mówi się: Stoi królowa po Twojej prawicy, to znaczy, że jest tobie najbliższa ze wszystkich na tym dworze.
Tak samo, im bardziej wrogowie boją się kogoś, tym lepsza jest jego opieka. a Ona jest dla wrogów groźna jak zbrojne zastępy (Pnp 6, 4). Wiele więc można się spodziewać po Jej opiece, ponieważ łatwo można ją otrzymać.
Nie jest nieczuła czy surowa dla tych, którzy się do Niej zwracają, lecz wręcz przeciwnie: pełna słodyczy, litości, łaski, łagodności i miłosierdzia. Dlatego jest powiedziane: Słodka jesteś. Ponadto, więcej pomocy można się spodziewać od tego, kto ma większe zobowiązania wobec potrzebującego. Ona zaś ma wielkie zobowiązania wobec grzeszników, ponieważ z ich powodu otrzymała tę wspaniałość, którą posiada. Dlatego też powiedziano, że wyrosła różdżka z pnia Jessego, przez co rozumie się płomień, ponieważ Bóg przyszedł do Niej powodowany wielkim płomieniem miłości, jaką miał do świata, dlatego świat był przyczyną Jej istnienia.
W swojej opiece ma ona także nieszczęśliwych, których stała się obrończynią, tak jak Estera, z Bożego postanowienia wyniesiona do godności królewskiej, stała się orędowniczką narodu izraelskiego. Tak więc powinniśmy spokojnie przystępować do Najświętszej Dziewicy, ponieważ Jej obowiązkiem jest troszczyć się o nasze sprawy. Ponadto większą nadzieję pokłada się we wsparciu tego, którego życzliwej pomocy wielokrotnie już się doświadczyło. a Ona jest właśnie taka, o czym świadczą niezliczone przykłady. Któż bowiem zwrócił się do Niej, a nie otrzymał pomocy? Wszystkich wspiera swoim współczuciem i pomocą. Toteż powiedziano: Jesteś jak oliwka na równinie (Syr 24, 14), a nie w ogrodach; z Twojego owocu wszyscy mogą korzystać. a przychodzi z pomocą we wszystkim: swoim bezgranicznym zmiłowaniem ogarnia wszystkich. Wszędzie pomaga. Zawsze spieszy na pomoc. Dlatego powiedziano: Aż do nadejścia przyszłego wieku nie przestanę przychodzić wszystkim z pomocą.
Widać więc jasno, jak wielkiej pomocy możemy się od Niej spodziewać, jeśli z wiarą będziemy Jej przyzywać, ponieważ jest słodka i cierpliwa dla tych, którzy się do Niej zwracają. Dlatego św. Paweł mówi: Przybliżmy się z ufnością do tronu łaski. Ona jest bowiem tronem łaski Bożej, gdyż od Niej spływają na ludzi różnorodne łaski. Jak bowiem tronem sędziowskim nazywa się miejsce, z którego wydaje się wyrok, tak też słusznie nazywa się tronem łaski miejsce, z którego wychodzi łaska. Dlatego więc, że tak wielką moc ma Jej opieka, i że tak łatwo jej dostąpić, powinno się ją przedkładać nad wszystkie inne. z tego to powodu idziemy codziennie w procesji ku Jej czci, aby Ona zawsze była naszą Opiekunką w niebie.


RESPONSORIUM
Hbr 4, 16

W. Przybliżmy się z ufnością do tronu łaski, / Abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę * dla uzyskania pomocy w stosownej chwili (O.W. Alleluja.)
K. Do Ciebie, Dziewico, wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole. W.Abyśmy otrzymali.


Albo:

Z opowiadań o świętym Dominiku, przekazanych przez bł. Cecylię
(Miracula beati Dominici, 7; ed. A. Walz, "Lateranum XIV", 1946, pp. 316-317)

W czasie modlitwy świętemu Dominikowi ukazała się Najświętsza Dziewica i zapowiedziała, że będzie się troszczyć o zakon

Pewnego razu święty Dominik, który aż do północy przebywał w kościele na modlitwie, wyszedł z niego, wszedł do dormitorium i zaczął się modlić na jego początku.
Kiedy tak trwał na modlitwie, spojrzał ku drugiemu krańcowi dormitorium i zobaczył, że nadchodzą trzy nadzwyczaj piękne panie. Czcigodna pani, która była w środku, wydawała się piękniejsza i bardziej dostojna od pozostałych. Jedna z nich niosła jakieś piękne naczynie, niezmiernie jaśniejące, a druga kropidło, które podała pani idącej w środku. Pani ta kropiła nim braci i kreśliła nad nimi znak krzyża. Potem odezwała się do świętego Dominika: "Ja jestem tą, którą wzywacie każdego wieczora. a kiedy mówicie: Przeto Orędowniczko nasza, padam na twarz przed moim Synem i proszę Go, aby zachował ten zakon".
Potem wszystkich wokoło braci przeżegnała znakiem krzyża, pokropiła i odeszła. Święty Dominik wrócił na miejsce, w którym się wcześniej znajdował, aby się modlić. a oto nagle został porwany w duchu przed Boga i zobaczył Pana oraz Najświętszą Dziewicę, siedzącą po Jego prawicy. Świętemu Dominikowi wydawało się, że nasza Pani była ubrana w płaszcz koloru szafirowego.
Kiedy święty Dominik rozglądał się wokół, ujrzał stojących przed Bogiem zakonników ze wszystkich zakonów, a ze swojego nie dojrzał nikogo, począł bardzo gorzko płakać. i stojąc na uboczu, nie śmiał zbliżyć się do Pana i Jego Matki. Wtedy nasza Pani skinęła na niego ręką, aby przyszedł do Niej. On natomiast nie miał odwagi, by do Niej podejść, dopóki nie zawołał go także Pan.
Zbliżył się wówczas święty Dominik i upadł przed Nimi na twarz z gorzkim płaczem. Pan powiedział mu, by wstał. a kiedy się podniósł, Pan go zapytał: "Dlaczego tak gorzko płaczesz?" On odpowiedział: "Płaczę, bo widzę tu zakonników ze wszystkich zakonów, a z mojego nie widzę nikogo". Spytał go Pan: "Czy chcesz zobaczyć twój zakon?" Odpowiedział Mu z drżeniem: "Tak, Panie". Wtedy Najświętsza Dziewica odsłoniła płaszcz, w który wydawała się być przyodziana, i rozpostarła go przed świętym Dominikiem. Płaszcz ten był tak wielki, iż wydawało się, że okrywa całą ojczyznę niebieską; pod nim ujrzał wielkie mnóstwo braci.
Wtedy święty Dominik upadł na twarz i dziękował Bogu oraz Jego Matce, Świętej Maryi, po czym widzenie znikło. Zaraz też przyszedł do siebie i zadzwonił na jutrznię. Po niej zwołał braci do kapitularza i wygłosił do nich długie i piękne kazanie, zachęcając ich do miłości i czci względem Najświętszej Maryi Panny. Opowiedział im, między innymi, o swoim widzeniu.
[Sam święty Dominik opowiedział o tym widzeniu siostrze Cecylii i innym siostrom z klasztoru św. Sykstusa tak, jakby chodziło o kogoś innego, lecz bracia, którzy z nim byli i słyszeli już o tym od niego samego, dawali siostrom do zrozumienia, że chodzi o niego.
Wszystko to, co zostało wyżej napisane o świętym Dominiku, opowiedziała siostra Cecylia, która zapewniła, że wszystkie te wydarzenia są prawdziwe, a jeśli zachodziłaby konieczność złożenia przysięgi, jest do tego gotowa. Lecz ponieważ jest ona osobą o tak wielkiej świętości i pobożności, bez wahania należy dać wiarę jej prostej mowie. To, co ona własnymi ustami wypowiedziała ku czci i chwale Pana naszego, Jezusa Chrystusa i świętego Ojca naszego Dominika oraz ku pocieszeniu braci, spisała siostra Angelika, z tego samego konwentu św. Agnieszki.
Wybaczcie jej stylowi, gdyż nie zna dokładnie gramatyki.]


RESPONSORIUM

W. Szczęśliwa jesteś, Dziewico Maryjo, i wszelkiej chwały najgodniejsza, / Bo z Ciebie narodziło się Słońce sprawiedliwości, nasz Bóg, Jezus Chrystus (O.W. Alleluja.)
K. Módl się za ludem, przyczyniaj się za kapłanami, wstawiaj się za poświęconymi Bogu kobietami. Niech wszyscy, którzy obchodzą Twoje święto, doznają Twojej pomocy. W.Bo z Ciebie.


Albo:

Z Encykliki Ojca Świętego Jana Pawła II Redemptor hominis
(AAS, 71, 1979, s.321-324)

Odwieczna Miłość Ojca, wypowiedziana przez Syna, przybliża się do każdego z nas poprzez tę Matkę

Jest Maryja Matką Kościoła dlatego, że na mocy niewypowiedzianego wybrania samego Ojca Przedwiecznego i pod szczególnym działaniem Ducha Miłości dała ludzkie życie Synowi Bożemu, od którego bierze łaskę i godność wybrania cały Lud Boży, a „dla którego wszystko i przez którego wszystko”. Jej własny Syn chciał wyraźnie rozszerzyć macierzyństwo swej rodzonej Matki, wskazując Jej z wysokości krzyża swego umiłowanego Ucznia jako syna.
Chciał też Duch Święty, ażeby Ona sama, po Wniebowstąpieniu Pańskim, trwała w Wieczerniku na modlitwie i oczekiwaniu wspólnie z Apostołami aż do dnia Pięćdziesiątnicy, w którym widzialnie miał narodzić się Kościół, wychodząc z ukrycia. a z kolei całe pokolenia uczniów, wyznawców, miłośników Chrystusa - tak jak Apostoł Jan - niejako zabierały do siebie tę Matkę, w ten sposób od początku objawioną w dziejach zbawienia i w posłannictwie Kościoła.
My więc wszyscy, którzy stanowimy dzisiejsze pokolenie uczniów Chrystusa, również pragniemy z Nią szczególnie się zjednoczyć. Czynimy to z najgłębszej potrzeby wiary, nadziei i miłości. Jeśli bowiem widzimy szczególną potrzebę zwrócenia się do Chrystusa, to zdaje się nam, że nikt inny tak jak Ona nie potrafi nas wprowadzić w Boski i ludzki wymiar tajemnicy Odkupienia. Nikt tak jak Maryja nie został wprowadzony w nią przez Boga samego. Na tym polega wyjątkowy charakter Łaski Bożego Macierzyństwa. Macierzyństwo to nie tylko jest jedyną i niepowtarzalną w dziejach rodu ludzkiego godnością, ale także jedynym co do swej głębi i co do swego zasięgu uczestnictwem w Boskim planie zbawienia człowieka przez Tajemnicę Odkupienia.
Tajemnica ta ukształtowała się poniekąd pod sercem Dziewicy z Nazaret, gdy Ona wypowiedziała swoje „fiat”. Od tego zaś momentu to dziewicze i macierzyńskie zarazem serce pod szczególnym działaniem Ducha Świętego podąża stale za dziełem własnego Syna i rozprzestrzenia się ku wszystkim, których Jezus Chrystus objął i stale obejmuje swą niewyczerpaną miłością. Dlatego też i to serce musi być po macierzyńsku niewyczerpane.
Sam zaś macierzyński rys tej miłości, który Bogarodzica wnosi w Tajemnicę Odkupienia i w życie Kościoła, wyraża się w szczególnej bliskości względem człowieka i wszystkich jego spraw. Na tym polega tajemnica Matki. Odwieczna Miłość Ojca wypowiedziana w dziejach ludzkości przez Syna, którego Ojciec dał, „aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”, przybliża się do każdego z nas poprzez tę Matkę, nabiera znamion bliskich, jakby łatwiej dostępnych dla każdego człowieka.
i dlatego Maryja musi się znajdować na wszystkich drogach codziennego życia Kościoła. Poprzez Jej macierzyńską obecność Kościół nabiera szczególnej pewności, że żyje życiem swojego Mistrza i Pana, że żyje Tajemnicą Odkupienia w całej jej życiodajnej głębi i pełni.
I proszę nade wszystko samą niebiańską Matkę Kościoła, aby raczyła na tej modlitwie nowego Adwentu ludzkości trwać z nami, którzy stanowimy Kościół, czyli Ciało Mistyczne Jej rodzonego Syna. Ufam, że poprzez taką modlitwę otrzymamy zstępującego na nas Ducha Świętego i staniemy się świadkami Chrystusa „aż po krańce ziemi”, podobnie jak ci, którzy z Wieczernika jerozolimskiego wyszli w dniu Pięćdziesiątnicy.


RESPONSORIUM

W. Kiedy Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: / Niewiasto, oto syn twój. / Następnie rzekł do ucznia: * Oto Matka twoja (O.W. Alleluja.)
K. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. W. Oto Matka twoja.


Modlitwa jak w Jutrzni



JUTRZNIA


HYMN

Maryjo, która z miłością
Słuchasz modlitwy człowieczej,
Pokornie Ciebie prosimy:
Przybądź i z nami pozostań.

O przyjdź, gdy grzech nas przygniata
Swoim straszliwym brzemieniem;
Rozerwij ciężkie kajdany
Zniewalające sumienia.

O przybądź, kiedy doczesność
Szczęścia pozorem przywabia,
By duch nie zboczył ze ścieżki,
Która prowadzi do nieba.

Od złej przygody zachowaj
Słabych tej ziemi pielgrzymów;
Napełnij życie pokojem,
Zanim zabłyśnie nam wieczność.

W godzinie śmierci, o Pani,
Udziel nam swojej otuchy
I Ty nas wprowadź do raju,
Byśmy tam Boga ujrzeli.

Wielbimy Ojca i Ducha
Z Synem, któregoś zrodziła,
Gdyż On Cię szatą ozdobił
Pełni świętości i łaski. Amen.



Antyfony z Tekstów wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie.

CZYTANIE
Por. Dz 1, 11b. 12. 13a. 14

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego.


RESPONSORIUM KRÓTKIE

Okres zwykły
K.   Święta Maryjo, Matko Chrystusa, * Usłysz modlitwę sług swoich.W.  Święta Maryjo. K.   Wyjednaj nam przebaczenie z nieba. W.  Usłysz. K.   Chwała Ojcu. W.  Święta Maryjo.

Okres Wielkanocny
K.   Święta Maryjo, Matko Chrystusa, usłysz modlitwę sług swoich. * Allejuja, alleluja.W.  Święta Maryjo. K.   Wyjednaj nam przebaczenie z nieba. W.  Alleluja. K.   Chwała Ojcu. W.  Święta Maryjo.


PIEŚŃ ZACHARIASZA
Łk 1, 68-79

Ant. Błogosławiona i godna czci jesteś Święta Maryjo, Bogarodzico Dziewico. * Dzisiaj wspominamy Twoją opiekę, / abyś się wstawiała za nami do Pana (O.W. Alleluja.)

Ant. Witaj gwiazdo zaranna i lekarko grzeszników, * władczyni świata i królowo. / Tylko Ty jesteś godna, by Cię nazywać Dziewicą. / Przeciwko strzałom nieprzyjaciela ustaw tarczę zbawienia, oznakę Twojej mocy. / O, wybrana Oblubienico Boga, / bądź nam prostą drogą do wiecznych radości (O.W. Alleluja.)

Prośby z Tekstów wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie


Modlitwa

Boże wierny i miłosierny, Ty powierzyłeś Zakon Kaznodziejski szczególnej opiece Najświętszej Maryi Panny, prosimy Cię, aby Ta, która jest dla nas w tym życiu naszą słodyczą i nadzieją, w godzinie zejścia z tego świata ukazała nam miłosiernie Jezusa, Twojego Syna. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków.

Albo jak w Nieszporach.


NIESZPORY


HYMN

Witaj, Matko miłosierdzia,
Matko życia i nadziei,
Matko Boga, Matko łaski,
Która radość wszystkim niesiesz.

Zdobna w lilie cnót dolino,
W słodycz nieba przebogata,
Matko Święta, przyjdź z pomocą
W naszych ludzkich utrapieniach.

Niezrodzony Bóg Cię stworzył,
Wsławił Syn Jednorodzony,
Święty Duch użyźnił Ciebie,
Chwała bądź Najświętszej Trójcy. Amen.


Albo:

Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia,
Życie, słodyczy i nadziejo nasza.
Do Ciebie wołamy, synowie Ewy,
Do Ciebie z płaczem wzdychamy, wygnańcy.

Orędowniczko na tym łez padole,
Zwróć na nas swoje oczy miłosierne
I po wygnaniu okaż nam Jezusa,
Błogosławiony owoc Twego łona.

Bogu samemu niech będzie podzięka
Za łaski, które Najświętsza Dziewica
Wyprasza dla nas, synów marnotrawnych,
I których przez Nią raczy nam udzielać. Amen.


Teksty wspólne o Najświętszej Maryi Pannie.

CZYTANIE
Ap 12, 3a. 4cd. 5-6a.

Ukazał się znak na niebie: oto stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby, skoro porodzi, pożreć jej dziecię. i porodziła Syna - Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. o zostało porwane jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. a Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.


RESPONSORIUM KRÓTKIE

Okres Zwykły
K.   Święta Boża Rodzicielko, * Maryjo, zawsze DziewicoW.  Święta. K.   Wstawiaj sie za nami do Pana, Boga naszego. W.  Maryjo, zawsze Dziewico. K.   Chwała Ojcu. W.  Święta.

Okres Wielkanocny
K.   Święta Boża Rodzicielko, Maryjo, zawsze Dziewico * Alleluja, alleluja.W.  Święta. K.   Wstawiaj sie za nami do Pana, Boga naszego. W.  Alleluja. K.   Chwała Ojcu. W.  Święta.


PIEŚŃ MARYI
Łk 1, 46-55

Ant. Z radością obchodzimy wspomnienie opieki Najświętszej Maryi; * niech wstawia się za nami do Pana, Jezusa Chrystusa (O.W. Alleluja.)

Albo: Chwalebna Boża Rodzicielko, * Maryjo, zawsze Dziewico. / Ty jedna byłaś godna nosić Pana i karmić Króla Aniołów. / Prosimy Cię, miej nas w serdecznej pamięci / i proś za nami Chrystusa, / abyśmy wsparci Twoją opieką, doszli do królestwa niebieskiego (O.W. Alleluja.)

Prośby z Tekstów wspólnych o Najświętszej Maryi Pannie


Modlitwa

Wszechmogący Boże, Ty zechciałeś, aby Zakon Kaznodziejski, któremu powierzyłeś troskę o zbawienie dusz, cieszył się szczególną opieką Najświętszej Maryi Panny, + i nieustannie udzielasz nam przez Nią niezliczonych dobrodziejstw, * spraw, prosimy, abyśmy obchodząc dzisiaj Jej wspomnienie, dzięki Jej opiece doszli do chwały nieba. Przez naszego Pana.

Albo jak w Jutrzni