11 maja
MĘKI NASZEGO PANA JEZUSA CHRYSTUSA
Wspomnienie dowolne
Kult Męki Pańskiej, który w przedziwny sposób dotrwał aż do naszych czasów, sięga swoimi początkami XI wieku i wiąże się z powstaniem nowego nurtu pobożności zwróconego ku ludzkiej naturze Chrystusa.
Wiele pięknych śladów takiej pobożności pozostawili zwłaszcza mnisi, szczególnie w XIII w., a następnie franciszkanie i dominikanie. Od samego początku naszego Zakonu posiadamy świadectwa szczególnej czci oddawanej Męce Zbawiciela i Matce Miłosierdzia. Pierwszym zaś liturgicznym tego świadectwem jest liturgiczny obchód „Korony Pańskiej” (4 maja, a następnie 24 kwietnia), wprowadzony z okazji otrzymania ciernia pochodzącego z Korony Cierniowej Pana Jezusa, którego w 1239 roku ofiarował naszym braciom król Francji, św. Ludwik.
W ciągu wieków w księgach naszego zakonu znalazły się także inne obchody liturgiczne Męki Pańskiej: „Modlitwy na Górze Oliwnej” (wtorek po Niedzieli Siedemdziesiątnicy), „Męki Pańskiej” (wtorek po Niedzieli Sześćdziesiątnicy), „Włóczni i Gwoździ” (piątek po 1 Niedzieli Wielkiego Postu), „Świętego Całunu” (piątek po 2 Niedzieli Wielkiego Postu), „Pięciu Świętych Ran” (piątek po 3 Niedzieli Wielkiego Postu), „Najdroższej Krwi” (piątek po 4 Niedzieli Wielkiego Postu), do których dołączył obchód „Matki Boskiej Współcierpiącej” (piątek po Niedzieli Męki Pańskiej). Wszystkie one były obchodzone aż do reformy liturgicznej Piusa X.
A cóż należałoby powiedzieć o szczególnej formie tego nabożeństwa w tradycji zakonu, zwłaszcza naszych świętych i błogosławionych, którzy, chociaż na różne sposoby, płonęli podziwu godną miłością wobec cierpiącego Jezusa? Jakże wśród nich nie wspomnieć najpierw św. Dominika, który, jak to często ukazywał na swoich obrazach bł. Fra Angelico, leżąc u stóp ukrzyżowanego Chrystusa, z czułym sercem spoglądał na Niego? z pewnością rozumna i nieustanna kontemplacja cierpiącego Zbawiciela jest pewną charakterystyczną cechą naszej duchowości. w tym przepełnionym miłością spojrzeniu, stają się zrozumiałe dla Kaznodziejów wszystkie najważniejsze sprawy, dotyczące głoszenia Ewangelii zbawienia, a na samego człowieka spoglądają w świetle wiary. Tu naprawdę jest źródło naszego ścisłego zjednoczenia z Chrystusem i dowód braterskiej miłości.
Z pewnością pragnienie, aby być świadkami zmartwychwstałego Jezusa zawiera w sobie i wymaga naszego udziału w Jego męce: nie wiemy bowiem wcześniej dokąd zdążamy i co nas spotka. Rozumiemy jednak, że umysł i serce sług Ewangelii powinny nieustannie zwracać się ku cierpiącemu Chrystusowi, trwając w nieustannej miłości i kontemplacji.
Daje temu wyraz dzisiejsze oficjum wotywne, które można odprawić jako wspomnienie dowolne, zgodnie z lokalnymi zwyczajami i stosownie do okoliczności.
Jeśli obchodzi się je w stopniu uroczystości, I Nieszpory należy odmówić z oficjum Podwyższenia Krzyża Św., L. G. t. IV, s. 1157).
WEZWANIE
Ant.
Przyjdźcie, uwielbiajmy Chrystusa Króla, / który dla nas cierpiał w poniżeniu (O.W. Alleluja.)
Albo:
Przyjdźcie, uwielbiajmy Pana Jezusa,
/
który przez tajemnicę krzyża świat odkupił
(O.W. Alleluja.)
Psalm Wezwania jak w częściach stałych, najlepiej Psalm 67
|
GODZINA CZYTAŃ
HYMN
1 Jedyny dawco zbawienia
I świata Odkupicielu,
O, Chryste obdarz nas chwałą
Z żyznego krzyża płynącą.
2 Ty dla naszego zbawienia
Chciałeś zawisnąć na krzyżu,br>
I przyjąć w swojej pokorze
Szyderstwa, razy, oplucia.
3 Swą śmiercią śmierć pokonałeś
Swym życiem dałeś nam życie
I zniweczyłeś podstępy
Diabła, co sługą jest śmierci.
4 Teraz po Ojca prawicy
Zasiadasz, Święta Ofiaro,
Usłysz gorące modlitwy
Tych, których krwią odkupiłeś.
5 Najświętsza Trójco, nasz Boże,
Ciebie duch wszelki wychwala;
Kieruj i prowadź na wieki
Zbawionych przez krzyż Chrystusa. Amen.
PSALMODIA
Można wybrać jedną z trzech podanych serii. Antyfony z serii a mają charakter kerygmatyczny, z serii B parenetyczny, a z serii C ewangeliczny i są tłumaczeniem antyfon gregoriańskich.
Antyfona 1
Seria A
Głosimy Chrystusa ukrzyżowanego,
*
który jest mocą Bożą i mądrością Bożą
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Bóg okazuje nam swoją miłość przez to,
*
że Chrystus umarł za nas,
/
gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. (O.W. Alleluja.)
Seria C
Jezus przyszedł ze swoimi uczniami do Getsemani
*
i począł drżeć i odczuwać trwogę.
Psalm 69, 2-13
Słowa cierpiącego Chrystusa do Ojca
Chrystus błaga Ojca, aby Go wybawił i prosi, aby nadzieja, jaką wierzący pokładają w Jego zmartwychwstaniu, nie doznała uszczerbku.
(Kasjodor)
Wybaw mnie, Boże, *
bo woda mi sięga po szyję.
Ugrzęzłem w błotnej topieli *
i nie mogę znaleźć oparcia.
Trafiłem na wodną głębinę *
i nurt mnie porywa ze sobą.
Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, *
osłabły mi oczy od wypatrywania mego Boga.
Liczniejsi od włosów na mej głowie *
są ci, którzy mnie nienawidzą bez powodu.
Silni są moi prześladowcy, wrogowie zakłamani; *
czyż mam oddać to, czego nie zabrałem?
Boże, Ty znasz mój brak rozumu, *
moje przestępstwa nie są dla Ciebie tajne.
Niech przeze mnie wstyd nie okrywa tych, co Tobie ufają, *
Panie Zastępów.
Niech nie rumienią się z mego powodu, *
którzy Ciebie szukają, Boże Izraela.
Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie, *
hańba twarz mi okrywa.
Dla braci moich stałem się obcym *
i cudzoziemcem dla synów mej matki.
Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera *
i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.
Utrapiłem siebie postem, *
a spotkały mnie za to zniewagi.
Przywdziałem wór jako szatę *
i stałem się pośmiewiskiem dla innych.
Obmawiają mnie siedzący w bramie, *
urągają mi pijący wino.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria A
Głosimy Chrystusa ukrzyżowanego,
*
który jest mocą Bożą i mądrością Bożą
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Bóg okazuje nam swoją miłość przez to,
*
że Chrystus umarł za nas,
/
gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. (O.W. Alleluja.)
Seria C
Jezus przyszedł ze swoimi uczniami do Getsemani
*
i począł drżeć i odczuwać trwogę.
Antyfona 2
Seria A
Chrystus przychodząc na świat, mówi:
*
Oto idę, aby spełniać wolę Twoją, Boże.
/
Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy
/
przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Nikt nie zabiera mi mojego życia,
*
lecz Ja sam je daję
/
i mam moc je znów odzyskać (O.W. Alleluja.)
Seria C
Pogrążony w udręce Jezus jeszcze usilniej się modlił,
*
a Jego pot był jak gęste krople krwi,
/
sączące się na ziemię.
Psalm 69, 14-22. 30-37
II
Panie, modlę się do Ciebie, *
w czas łaski, o Boże.
Wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *
w Twojej zbawczej wierności.
Wyrwij mnie z bagna, abym nie utonął, †
wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą, *
ratuj mnie z wodnej głębiny.
Niechaj nie porwie mnie nurt wody, †
niech nie pochłonie mnie głębia, *
niech się nie zamknie nade mną paszcza otchłani.
Wysłuchaj mnie, Panie, bo miłość Twoja jest łaskawa, *
spójrz na mnie w ogromie swego miłosierdzia.
Przed sługą Twoim nie ukrywaj oblicza, *
wysłuchaj mnie prędko, bo jestem w ucisku.
Zbliż się do mnie i mnie wybaw, *
uwolnij mnie na przekór moim wrogom.
Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i niesławę, *
Wszyscy, co mnie dręczą, są przed Twymi oczami.
Hańba złamała me serce i sił mi zabrakło, †
czekałem na współczucie, lecz nikt się nie zjawił, *
i na pocieszycieli, lecz ich nie znalazłem.
Domieszali trucizny do mego pokarmu, *
a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.
Jestem nędzny i pełen cierpienia, *
niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.
Pieśnią chcę chwalić imię Boga *
i wielbić Go z dziękczynieniem.
Będzie to Bogu milsze od ofiary z bawołu *
i od cielca, który już ma rogi i racice.
Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, *
niech ożyje serce szukających Boga.
Bo Pan wysłuchuje biednych *
i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morze i wszystko, co w nim żyje.
Gdyż Bóg ocali Syjon i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria A
Chrystus przychodząc na świat, mówi:
*
Oto idę, aby spełniać wolę Twoją, Boże.
/
Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy
/
przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Nikt nie zabiera mi mojego życia,
*
lecz Ja sam je daję
/
i mam moc je znów odzyskać (O.W. Alleluja.)
Seria C
Pogrążony w udręce Jezus jeszcze usilniej się modlił,
*
a Jego pot był jak gęste krople krwi,
/
sączące się na ziemię.
Antyfona 3
Seria A
Chrystus nas umiłował
*
i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani
/
na wdzięczną wonność Bogu
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Po tym poznaliśmy miłość,
*
że On oddał za nas życie swoje.
/
My także winniśmy oddać życie za braci (O.W. Alleluja.)
Seria C
Ojcze, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich,
*
i muszę go wypić,
/
niech się stanie wola Twoja.
Psalm 88
Nieustanna i ufna modlitwa sprawiedliwego, który się żali
Widywano także niekiedy świętego Ojca Dominika, jak modlił się z rękoma wzniesionymi w kształcie krzyża: „Panie, Boże mojego zbawienia”, itd. aż do „Wyciągnąłem do Ciebie moje ręce”. Każdy pobożny człowiek będzie mógł przez to zrozumieć samą modlitwę tego Ojca oraz jej formę, ponieważ przez moc modlitwy chciał w nadzwyczajny sposób zwrócić się do Boga
(Z „Dziewięciu sposobów modlitwy świętego Dominika”).
Panie, mój Boże, wołam do Ciebie we dnie, *
żalę się przed Tobą w nocy.
Niech dotrze do Ciebie moja modlitwa, *
nakłoń ucho na moje wołanie.
Bo moja dusza nieszczęściem jest przepełniona, *
a życie moje zbliża się do Otchłani
Zaliczono mnie do grona idących do grobu, *
stałem się jak mąż pozbawiony siły.
Między zmarłymi jest moje posłanie, *
tak jak poległych, którzy leżą w grobach.
O których Ty już więcej nie pamiętasz, *
nad którymi nie roztaczasz już opieki.
Strąciłeś mnie w otchłań najgłębszą, *
w mrok i przepaść.
Twój gniew mnie przygniata, *
spiętrzyły się nade mną jego fale.
Odsunąłeś ode mnie wszystkich przyjaciół, †
wzbudziłeś w nich do mnie odrazę, *
znalazłem się w więzieniu bez wyjścia.
Moje oczy słabną w nieszczęściu, †
Każdego dnia wołam do Ciebie, Panie *
ręce do Ciebie wyciągam.
Czy uczynisz cud dla umarłych? *
Czy wstaną cienie, by wielbić Ciebie?
Czy to w grobach sławi się twoją łaskę, *
a wierność Twoją w miejscu zagłady?
Czy Twoje cuda widzi się w ciemnościach, *
a sprawiedliwość w krainie zapomnienia?
A ja wołam do Ciebie, Panie, *
niech nad ranem dotrze do Ciebie moja modlitwa.
Czemu odrzucasz mnie, Panie, *
i ukrywasz swoje oblicze przede mną?
Cierpię biedę i od młodości stoję na progu śmierci, *
dźwigałem Twoją grozę i osłabłem.
Przewalił się nade mną płomień twego gniewu *
i złamały mnie Twoje groźby.
Zewsząd mnie otoczyły jak fale powodzi *
i topią mnie w jednym momencie.
Osunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy ,*
tylko ciemności mieszkają ze mną.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria A
Chrystus nas umiłował
*
i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani
/
na wdzięczną wonność Bogu
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Po tym poznaliśmy miłość,
*
że On oddał za nas życie swoje.
/
My także winniśmy oddać życie za braci (O.W. Alleluja.)
Seria C
Ojcze, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich,
*
i muszę go wypić,
/
niech się stanie wola Twoja.
K.
On się obarczył naszym cierpieniem (O.W. Alleluja.)
W.
I dźwigał nasze boleści (O.W. Alleluja.)
I CZYTANIE |
|
Z Księgi proroka Izajasza
|
52, 13-53, 12
|
On był przebity za nasze grzechy
Oto się powiedzie mojemu Słudze, wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo. Jak wielu osłupiało na Jego widok - tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd i postać Jego była niepodobna do ludzi - tak mnogie narody się zdumieją, królowie zamkną przed Nim usta, bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, i pojmą coś niesłychanego. Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? na kimże się ramię Pańskie objawiło? On wyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń z wyschniętej ziemi. Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć, ani wyglądu, by się nam podobał. Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic. Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie. Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich. Po udręce i sądzie został usunięty; a kto się przejmuje Jego losem? Tak! Zgładzono Go z krainy żyjących; za grzechy mego ludu został zbity na śmierć. Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w śmierci swej był na równi z bogaczem, chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy i w Jego ustach kłamstwo nie postało. Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, a wola Pańska spełni się przez Niego. Po udrękach swej duszy, ujrzy światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.
Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz, za to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. a On poniósł grzechy wielu, i oręduje za przestępcami.
|
|
RESPONSORIUM |
Iz 53, 5; 1 P 2, 24; Ef 5,2
|
W.
On był przebity za nasze grzechy, / zdruzgotany za nasze winy. / Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, * a w Jego ranach jest nasze zdrowie (O.W. Alleluja.)
K.
Chrystus nas umiłował / i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani / na wdzięczną wonność Bogu.W.A w Jego.
|
|
Albo: |
Jr 11, 19; Ps 41, 8
|
W.
Ja zaś jak baranek oswojony, którego prowadzą na rzeź,
/
nie wiedziałem, że powzięli przeciw mnie zgubne plany:
/
Zniszczmy drzewo wraz z jego mocą,
*
zgładźmy go z ziemi żyjących.
K.
Szepczą przeciw mnie wszyscy, co mnie nienawidzą,
/
i obmyślają zgubę.
W.Zniszczmy.
Albo:
|
|
Z Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian |
5, 8-11. 17-21. 6,1-11
|
Dawny nasz człowiek został razem z Chrystusem ukrzyżowany po to, byśmy już więcej nie byli w niewoli grzechu
Bóg okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Tym bardziej więc będziemy przez Niego zachowani od karzącego gniewu, gdy teraz przez krew Jego zostaliśmy usprawiedliwieni. Jeżeli bowiem, będąc nieprzyjaciółmi, zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna, to tym bardziej, będąc już pojednani, dostąpimy zbawienia przez Jego życie. i nie tylko to - ale i chlubić się możemy w Bogu przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego teraz uzyskaliśmy pojednanie. Jeżeli bowiem przez przestępstwo jednego śmierć zakrólowała z powodu jego jednego, o ileż bardziej ci, którzy otrzymują obfitość łaski i daru sprawiedliwości, królować będą w życiu z powodu Jednego - Jezusa Chrystusa. a zatem, jak przestępstwo jednego sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, tak czyn sprawiedliwy Jednego sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie. Albowiem jak przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wszyscy stali się grzesznikami, tak przez posłuszeństwo Jednego wszyscy staną się sprawiedliwymi. Natomiast Prawo weszło, niestety, po to, by przestępstwo jeszcze bardziej się wzmogło. Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska, aby jak grzech zaznaczył swoje królowanie śmiercią, tak łaska przejawiła swe królowanie przez sprawiedliwość wiodącą do życia wiecznego przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.
Cóż więc powiemy? Czyż mamy trwać w grzechu, aby łaska bardziej się wzmogła? Żadną miarą! Jeżeli umarliśmy dla grzechu, jakże możemy żyć w nim nadal? Czyż nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzyśmy otrzymali chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie - jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Jeżeli bowiem przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie. To wiedzcie, że dla zniszczenia grzesznego ciała dawny nasz człowiek został razem z Nim ukrzyżowany po to, byśmy już więcej nie byli w niewoli grzechu. Kto bowiem umarł, stał się wolny od grzechu. Otóż, jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie.
|
|
RESPONSORIUM |
2 Kor 5, 14-15; Rz 8, 32
|
W.
Miłość Chrystusa przynagla nas, / pomnych na to, że za wszystkich umarł Chrystus; * Aby ci, co żyją , już nie żyli dla siebie, / lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał (O.W. Alleluja.)
K.
Bóg nie oszczędził własnego Syna, / ale Go za nas wszystkich wydał.W.Aby.
|
|
Albo: |
|
W.
Chryste, Odkupicielu, /
który przez swoją śmierć zniweczyłeś śmierć naszą,
/
zbaw nas przez swój krzyż,
*
A przez zmartwychwstanie przywróciłeś nam życie (O.W. Alleluja.)
K.
Zmiłuj się nad nami, Jezu litościwy, który z miłości do nas cierpiałeś.
W.A przez zmartwychwstanie.
II CZYTANIE
Z Traktatu o Męce Pańskiej św. Tomasza z Akwinu, kapłana
(Summa Theol. III, 46, 1, 3m et 3c; 49, 3, 2m et 3m)
Nie było innego, bardziej odpowiedniego sposobu zaradzenia naszemu nieszczęściu,
niż męka Chrystusa
Wyzwolenie człowieka przez mękę Chrystusa było odpowiednim sposobem, będącym w zgodzie zarówno z miłosierdziem Bożym, jak i z jego sprawiedliwością. Ze sprawiedliwością dlatego, iż Chrystus przez swoją mękę zadośćuczynił za grzech rodzaju ludzkiego; i w ten sposób, przez sprawiedliwość Chrystusa, człowiek został wyzwolony. z miłosierdziem zaś dlatego, iż ponieważ człowiek sam z siebie nie mógł dokonać zadośćuczynienia za grzech całego rodzaju ludzkiego, Bóg dał mu swojego Syna, aby dokonał zadośćuczynienia, zgodnie ze słowami: Dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie, które jest w Chrystusie Jezusie. Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę.
Było to wyrazem większego miłosierdzia, niż gdyby darował grzechy bez zadośćuczynienia. Dlatego jest powiedziane: Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia.
Św. Augustyn mówi: Nie było innego, bardziej odpowiedniego sposobu zaradzenia naszemu nieszczęścia, niż męka Chrystusa. Jakikolwiek bowiem sposób jest o tyle bardziej odpowiedni do osiągnięcia celu, o ile dzięki niemu osiąga się wiele korzyści wynikających z jego osiągnięcia. Na skutek tego zaś, że człowiek został wyzwolony przez mękę Chrystusa, otrzymał on, poza wyzwoleniem z grzechu, także wiele innych dóbr, potrzebnych do zbawienia.
Przede wszystkim dzięki temu człowiek poznał, jak bardzo Bóg go kocha, a przez to pobudza go do tego, aby i on kochał Boga; a na tym polega doskonałość ludzkiego zbawienia. Dlatego Apostoł mówi: Bóg okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Następnie, ponieważ przez to dał nam przykład posłuszeństwa, pokory, stałości, sprawiedliwości i innych cnót, które ukazał w czasie swojej męki; one zaś są konieczne do zbawienia człowieka. Dlatego powiedziano: Chrystus cierpiał za nas i zostawił nam wzór, abyśmy szli za Nim Jego śladami.
Po trzecie, ponieważ Chrystus przez swoją mękę nie tylko wyzwolił człowieka z grzechu, lecz także obiecał mu łaskę usprawiedliwiającą i chwalę szczęścia wiecznego. Po czwarte, ponieważ przez to ukazał człowiekowi dobitniej, że konieczne jest, aby powstrzymywał się od grzechu, zgodnie ze słowami: Za wielką cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele. Po piąte, ponieważ to dodaje większej godności: aby, tak jak człowiek został pokonany i zwiedziony przez diabła, tak również znalazł się człowiek, który diabła pokonał. a jak człowiek zasłużył na śmierć, tak również człowiek przez swoją śmierć, śmierć zwyciężył, jak napisano: Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Jezusa Chrystusa.
Abyśmy natomiast mogli dostąpić skutków męki Chrystusa, trzeba nam się do Niego upodobnić. Upodobnienie zaś to dokonuje się w sposób sakramentalny we chrzcie, zgodnie ze słowami: Przez chrzest zostaliśmy razem z Nim pogrzebani w śmierci. Dlatego na ochrzczonych nie nakłada się żadnej kary zadośćczyniącej, gdyż zostali całkowicie wyzwoleni wskutek zadośćuczynienia dokonanego przez Chrystusa. Ponieważ zaś Chrystus tylko jeden raz umarł za nasze grzechy, dlatego człowiek nie może po raz drugi upodobnić się do śmierci Chrystusa przez sakrament chrztu. Stąd trzeba, ażeby ci, którzy grzeszą po przyjęciu chrztu, upodobnili się do Chrystusa cierpiącego przez jakąś pokutę lub cierpienie, którego doświadczają na samych sobie. Jest to jednak o wiele za mało, ażeby zrównoważyć grzech, dlatego i tu przychodzi z pomocą zadośćuczynienie, którego dokonał Chrystus.
Zadośćuczynienie Chrystusa skutkuje w nas o tyle, o ile jesteśmy złączeni z Nim w jedno ciało jako Jego członki. One zaś muszą być w zgodzie z głową. Dlatego, tak jak Chrystus, który najpierw miał łaskę w duszy wraz z cierpiętliwością ciała, i przez mękę doszedł do chwały nieśmiertelności, tak samo i my, którzy jesteśmy Jego członkami, przez Jego mękę jesteśmy wolni od jakiejkolwiek kary, w taki jednak sposób, że najpierw otrzymaliśmy w duszy ducha przybrania za synów, dzięki któremu mamy dostęp do dziedzictwa chwały nieśmiertelności, mając ciągle ciało podatne na cierpienie i śmierć; następnie zaś, upodobnieni do cierpień i śmierci Chrystusa, dostępujemy nieśmiertelnej chwały, zgodnie ze słowami Apostoła: Jeżeli jesteśmy dziećmi Bożymi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale.
|
|
RESPONSORIUM |
1 P 2, 24; Ef 2, 4-5
|
W.
Chrystus w swoim ciele
/
poniósł nasze grzechy na drzewo,
*
Abyśmy umarli dla grzechów,
/
a żyli dla sprawiedliwości
(O.W. Alleluja.)
K.
Bóg, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował,
/
i to nas, umarłych na skutek występków,
/
razem z Chrystusem przywrócił do życia.
W.
Abyśmy.
|
|
Albo: |
2 Tm 1, 9-10
|
W.
Bóg nas wezwał swoim świętym wezwaniem,
/
stosownie do własnej łaski,
/
która ukazana została teraz
*
Przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa
(O.W. Alleluja.)
K.
Który przezwyciężył śmierć,
/
a na życie i nieśmiertelność rzucił światło.
W.
Przez.
Albo:
Z Księgi miłości bł. Henryka Suzona, kapłana
(Bł. Henryk Suzo, Księga Prawdy i inne pisma, Poznań „W drodze” 1989, s. 173-178)
Naśladowanie Chrystusa w męce
O, Przedwieczna Mądrości, Ty jesteś odblaskiem i emanacją istoty Ojca, który z niczego stworzył wszystkie rzeczy. Ponieważ chciałaś odrzuconego człowieka doprowadzić na powrót do radości raju, a jego drogę ukazać mu na przykładzie własnego życia, postanowiłaś zstąpić na ten padół łez i jak łagodny baranek złożyć siebie w ofierze Ojcu na całkowite zadośćuczynienie i dla jego naprawy. Otwórz moje serce swoją najdroższą Krwią, ażebym mógł oczami czystej wiary nieustannie wpatrywać się w Ciebie, Królu nad królami i Panie nad panami.
O mocy niebiańska, niewzruszone oparcie mojej duszy, najsłodszy Jezusie Chrystusie! Kiedy z więzienia doprowadzono Cię brutalnie najpierw do domu Annasza, tam Żydzi siedzący wokół Ciebie, jak też sam Annasz, wypytywali Cię o Twoją naukę. Gdy Ty odpowiadałeś ze spokojem, oni uderzali Cię z rozmachem w kark. O, odblasku Przedwiecznej Światłości, zwierciadło bez skazy! z jakimże bezwstydem zawiązano Twoje najmilsze, przecudne oblicze, a Twoje jasne ramiona, piękniejsze nad blask wdzięcznych lilii, okładano licznymi razami.
O przeobfite Odkupienie świata, najsłodszy Jezusie Chrystusie! Po najboleśniejszej Męce, jaką w domu Annasza znosiłeś przez całą noc aż do rana, po to by całemu światu ukazać swoje udręczenie i miłość, wczesnym rankiem, jak łagodny milczący baranek, zostałeś powiedziony na dziedziniec Kajfasza, a tam jak złoczyńcę otoczyła Cię, najmilszy mój Odkupicielu, krwiożercza tłuszcza. Kiedy z całą pokorą stałeś przed sędzią, oskarżono Cię fałszywie, a mimo że byłeś Synem Bożym, oni pełnymi nienawiści głosami wołali, że jesteś winien śmierci.
O, jedyny Księciu i Pierwszy Początku wszystkich rzeczy, Panie zastępów, najsłodszy Jezusie Chrystusie! Bezlitośnie rozciągnięto Twoje ramiona, obnażonego przywiązano do twardego słupa, smagano okrutnymi biczami, okryto purpurą, na głowę włożono Ci wieniec cierniowy. Słano Ci szydercze pozdrowienia, na Twoje święte ramiona spadały bezlitosne uderzenia ich pięści, i tak - z twarzą krwią zbroczoną, w cierniowej koronie i purpurowej szacie, wyprowadzono Cię. Pośród tych krzyków śmiertelny sędzia ogłosił wyrok na Ciebie, Sprawcę życia.
Jednego, doprawdy, chciałbym się dowiedzieć: jak mogłeś, Umiłowany, zgodzić się na to wszystko i całego siebie wystawić na najokrutniejsze razy, z myślą o mnie, po to tylko, żeby mnie pociągnąć do miłowania Ciebie.
Zatem, duszo moja, wpatruj się w Jego najmilsze oblicze, zawierające w sobie pełnię łaski, a teraz różowiejące kroplami krwi oraz w Jego głowę ociekającą krwawymi strużkami, wydobywającymi się spod bezlitosnych cierni, które w nią powbijano.
Królu mój, pozwól Twojemu słudze na nowo przeżywać i znosić Twoje cierpienia, abym - tutaj razem z Tobą ukrzyżowany, z Tobą mógł na wieki królować. Amen.
|
|
RESPONSORIUM |
1 Kor 1, 18. 23
|
W.
Nauka krzyża głupstwem jest dla tych,
/
co idą na zatracenie.
*
Mocą Bożą zaś dla nas,
/
którzy dostępujemy zbawienia.
(O.W. Alleluja.)
K.
My głosimy Chrystusa ukrzyżowanego,
/
który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan.
W.
Mocą Bożą.
|
|
Albo: |
1 P 2, 21-23
|
W.
Chrystus cierpiał za was i zostawił wam wzór,
/
abyście szli za Nim Jego śladami.
*
On grzechu nie popełnił,
/
a w Jego ustach nie było podstępu.
K.
On, gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył,
/
gdy cierpiał, nie groził.
W.
On grzechu.
Albo:
Z Kazań o Księdze Ezechiela, brata Hieronima Sawonaroli, kapłana
(Ed. Naz.: Prediche sopra Ezechiele,
a cura di R. Ridolfi, vol. II, Roma 1955, s. 336-344)
Ukrzyżowany Chrystus jest naszą prawdziwą miłością
Zgromadziliśmy się tutaj, aby kontemplować mękę Pana Zbawiciela. Nie wiem, czy powinniśmy się cieszyć, czy smucić. Trzeba się cieszyć z tak wielkiego zbawienia, smucić zaś z takiej śmierci. Pójdźmy więc w obu kierunkach, nie powiemy nic innego, jak tylko „miłość”, niech wszyscy wołają: miłość, miłość!
Nasze kazanie będzie wzniosłe i nie wzniosłe, aby wszyscy je zrozumieli, zwłaszcza ci, którzy mają doświadczenie w miłości. Ci zaś, którzy go nie posiadają, zrozumieją jak daleko są od niej. Miłość nie trzyma się porządku, dlatego będziemy rozmawiać z ukochanym i z samą miłością. Nie podejmę się przedstawienia całego porządku miłości, ale zrozumiecie mnie. Uważajcie wszyscy, a wejdziemy w miłość.
Kiedy rozmyślałem nad tym, co mam powiedzieć o tej męce Pańskiej, zobaczyłem piękną kobietę, bogato odzianą, która płakała. Podszedłem do niej i zapytałem: Czego szukasz? Dlaczego płaczesz? Oblubienica Chrystusa odpowiedziała tymi słowami: Szukam ukochanego, który mnie uspokoi. Chcę tego, kogo kocham. Chcę nie tylko jego samego, ale i jego miłości; niczego innego od niego nie pragnę, tylko tego. Spotkałam strażników na ziemi, to znaczy ubogich apostołów, zapytałam ich i powiedziałam: Kogo kochacie? Oczywiście i my kochamy miłość. Oto pokażemy tobie ukrzyżowanego Chrystusa; to jest nasza prawdziwa miłość. o tak, taka ukrzyżowana jest miłość. Jest z pewnością. Zatrzymałam więc jego i powiedziałam: Czy ty jesteś miłością? Odpowiedział mi: Ja jestem mężem, który poznał swoje ubóstwo. Dlaczego jesteś ubogi? Bo miłość zawsze jest uboga, miłość zapomina o wszystkim, poza tym, co kocha. Byłem najbogatszy, a stałem się ubogi; miałem wszystko, a teraz wydaje się, że nie mam nic. Chciałbym więc, abyś i ty zapomniała o wszystkim, i żebyś stała się ze mną miłością, abyśmy razem byli jedną miłością.
Panie Jezu, rzeczywiście spełniasz wszystkie warunki do tego, aby cię nazwać tym, który kocha. Rzeczywiście jesteś prawdziwą miłością. Patrzę na ręce, nogi, głowę, święte oblicze i Twoje ciało: cały jesteś miłością. Czy jednak nie możesz odkupić ludzkiej natury w inny sposób, jak tylko przez taką mękę? z pewnością mogę, ponieważ wszystkie moje czyny są nieskończone, lecz miłość nie zadowala się tylko tym, chce więcej. Dlatego ja, syn i wieczna prawda, muszę dokonać tego, aby wydawało się wam, że umarłem. Ale czy nie można tego dokonać inaczej? Oczywiście że można, ogarnęło mnie przykazanie Boże, a miłość nie pozwala inaczej. Miłość obciążyła mi moje więzy wiążąc mnie w więzieniu, i tak mną zagarnęła. Inni otrzymali niewielkie cierpienie, ja natomiast ponad wszystkich.
Maryjo, co powiesz o miłości umiłowanego owocu? Czy dziwisz się takiej miłości? o Dziewico, cóż mówisz? Mój umiłowany jest śnieżnobiały z powodu boskości i czerwony z powodu człowieczeństwa. Wybrany spośród wszystkich aniołów, bo jest miłością. Jego słowa ociekają najlepszą mirrą, to znaczy pierwszym umartwienie i pierwszą męką. Dlatego, Synu, ja, w części rozumowej swojego bytu, jestem zadowolona.
o miłości nigdy nienasycona, czy nie wzgardzili tobą tak bardzo ludzie? Czy nie wystarczy ci, to co miałaś? Kładą krzyż na jego ramiona wśród zbójców, lecz miłość zniosła wszystko. Niektórzy mówią, że wyszedł naprzeciw Dziewicy, a gdy syn zobaczył ją na własne oczy, a matka syna, uścisnęli się nawzajem. „O synu, co to znaczy?”. „Matko, muszę to uczynić dla zbawienia”.
Przyszli na górę. Miłość nigdy nie opuszcza. Modli się: „Ojcze, oto miłość przywiodła mnie aż tutaj. Oto moje ciało, oto ofiara. Przebij ręce i nogi, ofiaruję się za wszystkich Żydów i wszystkich, którzy teraz żyją i kiedyś będą istnieć. Po tej modlitwie dobrowolnie zdejmuje ubranie. Wyciąga rękę, i przebijają ją gwoździem, wyciąga drugą, a następnie stopy. o Panie Jezu, co to znaczy? o niebo, o aniołowie, o Maryjo, co robicie? Oto krzyż Pana i nasz Bóg!
Oto, najmilsi, miłość! o Boża miłości, jak smutno widzieć, że nie ma nikogo, kto by Cię pocieszał. Stałeś się wyrzutem, wszyscy Cię ganią, a Ty stoisz, Jezu, i mówisz: „Wybacz im.” Mówisz: „Pragnę”, i pozwalasz się napoić octem. Doprowadziła mnie do tego miłość. „Wspomnij, duszo moja, na moją nędzę”. To jest twój król i twój Bóg. Powierzam Ci, Panie, ten lud. Miłości Twoich dzieci, przebacz, Panie, ludowi Twojemu. Amen.
|
|
RESPONSORIUM |
Lm 1, 12
|
W.
Wszyscy, co drogą zdążacie,
/
przyjrzyjcie się, patrzcie,
*
Czy jest boleść podobna do tej,
/
co mnie przytłacza.
K. Przyjrzyjcie się, wszystkie narody,
/
i zobaczcie mój ból.
W.
Czy jest.
WIGILIA
Antyfona do pieśni
Ja jestem waszym odkupieniem:
/
moje ręce, które was uczyniły, zostały przebite gwoździami,
/
przez was zostałem ubiczowany, cierniem ukoronowany,
/
wisząc na krzyżu prosiłem o wodę, a otrzymałem ocet,
/
dali mi żółć jako pokarm, a w bok mój włożyli włócznię,
/
po śmierci i pogrzebie zmartwychwstałem:
/
jestem z wami i żyję na wieki.
(O.W. Alleluja.)
Pieśni i Ewangelia z Liturgii Godzin t. II, s. 1787-1789 i 1790 albo t. IV, s. 1675-1676 w święto Podwyższenia Krzyża Św.
Hymn
Ciebie, Boże, chwalimy.
Modlitwa jak w Jutrzni lub w Nieszporach
|
JUTRZNIA
HYMN
1 Prawdziwe światło, dobroci i życie,
Radości świata, miłości bezmierna,
Chryste, co przez śmierc swoją nas zbawiłeś
Krwi twojej ceną.
2 Wlej w nasze dusze, prosimy pokornie,
Gorącą miłość do Ciebie, o Panie,
Daj naszym sercom wieczne światło wiary
I wzmocnij miłość.
3 Spraw, byśmy gorzko płakali nad grzechem,
I z Twoich darów czerpali z umiarem,
A mieczem Twoim gromili występki
Ciała i ducha.
4 Z daleka od nas powstrzymuj szatana,
Którego swoją mocą pokonałeś;
Duch Święty niech nam stale towarzyszy
Z nieba zesłany.
5 Chwała bądź Bogu, Ojcu Przedwiecznemu,
I wieczna sława Synowi, co z Duchem
Równym im obu króluje przez wszystkie
Wieki i czasy. Amen.
PSALMODIA
Można wybrać jedną z trzech podanych serii antyfon, w taki sam sposób ułożonych i zróżnicowanych, jak w Godzinie czytań, razem z odpowiednio dobranymi psalmami lub psalmami z niedzieli i tygodnia.
Antyfona 1
Seria a
Tak Bóg umiłował świat,
*
że Syna swojego Jednorodzonego dał
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus, przez Ducha Świętego,
*
złożył w ofierze samego siebie
/
jako ofiarę niepokalaną dla Boga
(O.W. Alleluja.)
Seria C
Oto nadeszła godzina,
*
w której Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce grzeszników.
Psalm 57
Ufna modlitwa poranna w cierpieniu
Słyszysz modlącego się Nauczyciela, ucz się modlić. Po to bowiem się modlił, aby uczyć modlitwy; po to cierpiał, aby uczyć, jak mamy cierpieć (Rufin).
Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną, *
u Ciebie moja dusza szuka schronienia.
Chronię się w cieniu Twych skrzydeł, *
dopóki nie minie klęska.
Wołam do Boga Najwyższego, *
do Boga, który wyświadcza mi dobro.
Niech ześle pomoc z nieba, niechaj mnie wybawi, †
niech hańbą okryje tych, którzy mnie dręczą, *
niech ześle Bóg miłość i łaskę.
Między lwami spoczywam, *
co pożerają synów ludzkich.
Ich zęby są jak włócznie i strzały, *
a język jak miecz ostry.
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemią Twoja chwała.
Zastawili sidła na moje nogi *
i pognębili moją duszę.
Przede mną dół wykopali *
i sami wpadli do niego.
Serce moje jest mocne, Boże, †
mocne jest moje serce, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Zbudź się, duszo moja, †
zbudź, harfo i cytro, *
a ja obudzę jutrzenkę.
Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, *
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów.
Bo Twoja łaska sięga aż do nieba, *
a wierność Twoja po chmury.
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemią Twoja chwała.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Tak Bóg umiłował świat,
*
że Syna swojego Jednorodzonego dał
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus, przez Ducha Świętego,
*
złożył w ofierze samego siebie
/
jako ofiarę niepokalaną dla Boga
(O.W. Alleluja.)
Seria C
Oto nadeszła godzina,
*
w której Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce grzeszników.
Antyfona 2
Seria a
Trzeba było, aby Chrystus wiele wycierpiał,
*
i tak wszedł do swojej chwały.
Seria B
Wy, którzy niegdyś byliście daleko,
*
staliście się bliscy przez krew Chrystusa.
Seria C
Wyszedł więc Jezus,
*
niosąc koronę cierniową i płaszcz purpurowy.
/
A Piłat powiedział:
/
Oto człowiek.
Pieśń Iz 12, 1-6
Radość wyzwolonego ludu
Jeżeli ktoś jest spragniony, niech przyjdzie do Mnie i pije (J 7, 37).
Wysławiam Cię, Panie, *
bo rozgniewałeś się na mnie,
Lecz Twój gniew się uśmierzył *
i dałeś mi pociechę.
Oto Bóg jest moim zbawieniem, *
Jemu zaufam i bać się nie będę.
Pan jest moją pieśnią i mocą *
i On się stał moim zbawieniem.
Wy zaś z weselem czerpać będziecie *
wodę ze zdrojów zbawienia.
Jeszcze w owym dniu powiecie: *
Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia!
Ukażcie narodom Jego dzieła, *
przypominajcie, że Jego imię jest chwalebne.
Śpiewajcie Panu, bo czynów wspaniałych dokonał *
i cała ziemia niech o tym się dowie.
Wznoś okrzyki i wołaj radośnie, mieszkanko Syjonu, *
bo wielki jest wśród ciebie Święty Izraela.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Trzeba było, aby Chrystus wiele wycierpiał,
*
i tak wszedł do swojej chwały.
Seria B
Wy, którzy niegdyś byliście daleko,
*
staliście się bliscy przez krew Chrystusa.
Seria C
Wyszedł więc Jezus,
*
niosąc koronę cierniową i płaszcz purpurowy.
/
A Piłat powiedział:
/
Oto człowiek.
Antyfona 3
Seria a
Usprawiedliwieni we krwi Chrystusa,
*
przez Niego będziemy ocaleni od gniewu.
Seria B
Dziękuję Bogu,
*
który dał nam zwycięstwo przez Jezusa Chrystusa.
Seria C
Piłat chciał się przypodobać ludowi
*
i wydał im Jezusa,
/
aby go ubiczowali i ukrzyżowali.
Psalm 147 B
Dziękczynienie za ocalenie
Wy, którzy niegdyś byliście daleko, staliście się bliscy przez krew Chrystusa
(Ef 2,13)
Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.
Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną *
i szron jak popiół rozsypuje.
On grad rozrzuca jak okruchy chleba, *
od Jego mrozu ścinają się wody.
Posyła słowo, i lód topnieje, *
powieje wiatrem, i rzeki płyną.
Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Usprawiedliwieni we krwi Chrystusa,
*
przez Niego będziemy ocaleni od gniewu.
Seria B
Dziękuję Bogu,
*
który dał nam zwycięstwo przez Jezusa Chrystusa.
Seria C
Piłat chciał się przypodobać ludowi
*
i wydał im Jezusa,
/
aby go ubiczowali i ukrzyżowali.
|
|
CZYTANIE |
Kol 1, 3. 19-22
|
Dzięki czynimy Bogu, Ojcu Pana naszego Jezusa Chrystusa, zechciał bowiem, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia, i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą:
przez Niego - i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach,
wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża. i was, którzy byliście niegdyś obcymi dla Boga i Jego wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, teraz znów pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych.
RESPONSORIUM KRÓTKIE
K.
Wielbimy Cię, Chryste,
*
I błogosławimy Ciebie.
W.
Wielbimy.
K.
Bo przez krzyż Twój świat odkupiłeś.
W.
I błogosławimy.
K. Chwała Ojcu.
W.
Wielbimy.
|
|
Okres Wielkanocny: |
1 J 4, 9-11
|
W tym objawiła się miłość Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, abyśmy życie mieli dzięki Niemu. w tym przejawia się miłość, że nie my umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego jako ofiarę przebłagalną za nasze grzechy. Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować.
K.
Chrystus nas umiłował i obmył nas krwią swoją.
*
Alleluja, alleluja.
W.
Chrystus.
K.
Uczynił nas królestwem i kapłanami dla Boga i Ojca.
W.
Alleluja, alleluja.
K. Chwała Ojcu.
W.
Chrystus.
|
|
PIEŚŃ ZACHARIASZA |
Łk 1, 68-79 |
Ant.
Jezus został wydany za nasze grzechy
*
i zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia (O.W. Alleluja.)
Albo:
Bóg nie oszczędził własnego Syna,
*
ale Go za nas wydał.
Albo:
O wy, wszyscy, co drogą zdążacie,
*
przyjrzyjcie się i patrzcie,
/
czy jest boleść podobna do tej, co mnie przytłacza.
PROŚBY
Uwielbiajmy naszego Zbawiciela, który na krzyżu stał się naszym pośrednikiem do Boga i błagajmy Go ze szczerą miłością:
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
Panie i nasz Nauczycielu, który dla nas stałeś się posłusznym aż do śmierci,
- naucza nas, abyśmy byli zawsze posłuszni woli Ojca.
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
Nasza drogo i prawdo, Ty możesz zbawić na wieki wszystkich, którzy przez Ciebie zbliżają się do Boga,
- wprowadź na drogę wiecznego zbawienia wszystkie rozproszone dzieci Boże.
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
Nasz pasterzu i rządco, który pozwoliłeś się przebić włócznią żołnierza, aby stąd brały początek sakramenty zbawienia,
- doprowadź swój Kościół do wiecznej paschy.
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
Nasz Odkupicielu, który wisząc na krzyżu, przebaczyłeś pokutującemu łotrowi,
- wybacz nam nasze grzechy.
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
Nasz Zbawicielu, który w ogromie Twojej miłości oddałeś swoje życie za braci,
- spraw, abyśmy się nawzajem kochali tą samą miłością.
Ty, który za nas cierpiałeś, wysłuchaj nas.
|
[My, którzy przez mękę i zmartwychwstanie Chrystusa, staliśmy się dziećmi jednego Ojca, i zjednoczeni w jego Duchu mieszkamy w domu, błagajmy Ojca modlitwą samego Chrystusa:]
Ojcze nasz.
Modlitwa
Odmawia się jedną z podanych niżej modlitw:
Wszechmogący, wieczny Boże, aby dać ludziom przykład pokory do naśladowania, sprawiłeś, że nasz Zbawiciel przyjął ciało i poniósł śmierć na krzyżu; † daj nam tak sprawować pamiątkę Jego Męki, abyśmy mogli pojąć naukę, która z niej płynie * i zasłużyć na udział w Jego zmartwychwstaniu. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
Panie Jezu Chryste, Ty wyciągnąłeś ręce na krzyżu, aby wszystkich przyciągnąć do siebie, † pociągnij nas z miłością do Twojego otwartego serca, * abyśmy obmyci krwią Twoją i ożywieni Twoim Duchem, nieustannie wzrastali w Twojej miłości. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
Miłosierny Boże, spraw, abyśmy rozważali tajemnicę męki Pana Jezusa i głosili moc Jego zmartwychwstania, † a po zwycięskim boju ze śmiercią, * doszli do niezniszczalnego zmartwychwstania. Przez naszego Pana.
Albo jak w Nieszporach.
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO KOŃCOWE
Prosimy Cię, Panie, niech zstąpi obfite błogosławieństwo na Twoją rodzinę, która w nadziei zmartwychwstania pobożnie rozpamiętywała mękę i śmierć Twojego Syna, niech otrzyma przebaczenie grzechów, obfituje w pociechę, doświadczy wzrostu wiary świętej i umocni się wiecznym odkupieniem.
W. Amen.
|
MODLITWA W CIĄGU DNIA
HYMN
1 Odkupicielu, zbaw swe szlachetne stworzenie,
Które odbija w sobie blask Twojej światłości,
By szatan nie zepsuł podstępnie Twego dzieła,
Za które zapłaciłeś cenę swojej śmierci.
2 Wyzwól swoje sługi z niewoli, w którą wpadli,
Wybacz grzesznikom i przyjdź z pomocą biedakom,
A ci, których odkupiłeś własną krwią swoją,
Niech z tobą, dobry Królu, panują na wieki. Amen.
Albo tłumaczenie z L. G., t. 2, s. 372
1 Odkupicielu, ratuj swe stworzenie,
Twego oblicza blaskiem naznaczone,
Nie daj, by szatan zniszczył je podstępem,
Śmiercią swą bowiem dług nasz zapłaciłeś.
2 Zmiłuj się, Królu, nad niewolnikami,
Podnieś upadłych, grzesznym przebacz winy;
Tym, których niegdyś własną krwią zbawiłeś,
Pozwól na wieki Tobą się radować. Amen.
|
Modlitwa przedpołudniowa
Antyfona
Seria a
Jezus na początku wiedział,
*
którzy to są, co nie wierzą,
/
i kto miał Go wydać.
Seria B
Gdy Jezus ujrzał,
*
jak Maria i Żydzi, którzy razem z nią przyszli, /
opłakiwali Łazarza,
/
wzruszył się głęboko w duchu i zapłakał.
Seria C
Przybądź do góry mirry i do pagórka kadzidła.
*
Zamilkłem i ust moich nie otwarłem,
/
jak baranek na rzeź prowadzony.
|
|
CZYTANIE |
Por. Kol 2, 6.13-14
|
Jak więc przejęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak w Nim postępujcie, ponieważ was, umarłych na skutek występków i "nieobrzezania" waszego [grzesznego] ciała, razem z Nim Bóg przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża.
K.
Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić (O.W. Alleluja.)
W.
A w jego ranach jest nasze zdrowie (O.W. Alleluja.)
Modlitwa
Módlmy się. Prosimy Cię, wszechmogący Boże, zlej na nas ducha modlitwy i łaskę głoszenia, †
abyśmy z gorącym uczuciem mogli nieustannie wspominać mękę Twojego Jednorodzonego Syna, *
a słowem i przykładem kształtować jej obraz w sercu Twego ludu. Przez Chrystusa.
|
Modlitwa południowa
Antyfona
Seria a
Wielu uczniów Jezusa wycofało się,
*
i już z Nim nie chodziło.
Seria B
Na widok miasta,
*
Jezus zapłakał nad nim i powiedział:
/
O gdybyś i ty poznało
/
to, co służy twojemu pokojowi.
Seria C
Jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, *
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.
|
|
CZYTANIE |
Fil 1, 29-30a; 2, 5
|
Wam bowiem z łaski dane jest to dla Chrystusa: nie tylko w Niego wierzyć, ale i dla Niego cierpieć, skoro toczycie tę samą walkę. To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie.
K.
Wspomnij na mnie, Panie (O.W. Alleluja.)
W.
Gdy przyjdziesz do swego królestwa (O.W. Alleluja.)
Modlitwa jak w Modlitwie przedpołudniowej
|
Modlitwa popołudniowa
Antyfona
Seria a
Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi,
*
bo byli znękani i porzuceni,
/
jak owce nie mające pasterza.
Seria B
Całe miasto wyszło na spotkanie Jezusa; * a gdy Go ujrzeli, / prosili, żeby odszedł z ich granic.
Seria C
Seria C Kiedy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, *
nie łamali Mu goleni, /
tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok.
|
|
CZYTANIE |
Rz 8, 16-17 |
Sam Duch wspiera swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami: dziedzicami Boga, a współdziedzicami Chrystusa, skoro wspólnie z Nim cierpimy po to, by też wspólnie mieć udział w chwale.
K.
Odkupiłeś nas, Panie, krwią swoją (O.W. Alleluja.)
W.
I uczyniłeś nas królestwem dla naszego Boga (O.W. Alleluja.)
Modlitwa jak w Modlitwie przedpołudniowej
|
NIESZPORY
HYMN
1 Oto znak zwycięstwa błyszczy,
Krzyż się wznosi ponad światem;
Na nim Jezus wisiał w męce,
Aby zbawić grzesznych ludzi.
2 Drzewo krzyża bardziej cenne
Niż Libanu wszystkie cedry,
Bo zrodziło owoc życia
Zamiast śmierci z drzewa raju.
3 Chryste, Królu miłosierny,
Racz obronić nas od złego
I umocnić w Twojej służbie
Świętym znakiem odkupienia.
4 Spraw, by serca i umysły
Zgodnym głosem Cię sławiły;
Cała ziemia niech wyznaje
Twój majestat, Synu Boży.
5 Równa cześć i uwielbienie
Ojcu, Tobie i Duchowi,
Ty nas bowiem odrodziłeś
Łaską, która płynie z krzyża. Amen.
PSALMODIA
Można wybrać jedną z trzech podanych serii. Antyfony z serii a mają charakter kerygmatyczny, z serii B parenetyczny, a z serii C ewangeliczny i są tłumaczeniem antyfon gregoriańskich.
Antyfona 1
Seria a
Przez wielką swą miłość, jaką nas Bóg umiłował,
*
i to nas, umarłych na skutek występków,
/
razem z Chrystusem przywrócił do życia
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Bóg, obdarzył nas łaską
*
w umiłowanym Synu swoim,
/
w którym mamy odkupienie przez krew Jego (O.W. Alleluja.)
Seria C
On sam dźwigając krzyż,
*
wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki,
/
gdzie Go ukrzyżowano.
Psalm 22, I i II: 2-23
Męka Sprawiedliwego i wysłuchanie Jego prośby
Po to Jezus wołał donośnym głosem, ażeby wszyscy wiedzieli, jak bardzo trzeba było, aby został wydany w ręce okrutników, to znaczy został Zbawicielem świata nie przez nieszczęście, lecz przez miłosierdzie; i nie przez pozbawienie pomocy, lecz wydanie się na śmierć (św. Leon Wielki.)
Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił? *
Daleko jesteś, mój Wybawco, od mych próśb i wołania.
Boże mój, wołam we dnie, lecz nie odpowiadasz, *
wołam i nocą, lecz nie znajduję spokoju.
A przecież Ty mieszkasz w świątyni, *
Chwało Izraela.
W Tobie nasi ojcowie ufność pokładali, *
zaufali Ci, a Tyś ich uwolnił.
Do Ciebie wołali i zostali zbawieni, *
Ufali Tobie i nie zaznali wstydu.
Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, *
pośmiewisko dla ludzi i wzgarda pospólstwa.
Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, *
wykrzywiają wargi i potrząsają głowami.
„Zaufał Panu, niech go Pan wyzwoli, *
niech go ocali, jeśli go miłuje”.
To Ty mnie wydobyłeś z łona matki, *
Tyś mnie przy jej piersi uczynił bezpiecznym.
Tobie od urodzenia zostałem oddany, *
od wyjścia z łona matki jesteś moim Bogiem.
Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko *
i nie ma nikogo, kto by mi dopomógł.
Otoczyło mnie stado byków, *
osaczają mnie byki Baszanu.
Rozwierają przeciwko mnie paszcze, *
Jak drapieżny lew, który ryczy.
Siły uszły ze mnie jak woda, *
rozluźniły się wszystkie kości moje.
Serce w wosk się zamienia *
i topnieje w moim wnętrzu.
Gardło me wyschło jak skorupa, †
język mój przywarł do podniebienia *
i położyłeś mnie w prochu śmierci.
Sfora psów mnie opadła, *
otoczyła mnie zgraja złoczyńców.
Przebodli moje ręce i nogi, *
policzyć mogę wszystkie kości moje.
A oni na mnie patrzą sycąc się mym widokiem, †
dzielą między siebie moje szaty *
i los rzucają o moją suknię.
Ty zaś, Panie, nie stój z daleka, *
Pomocy moja, śpiesz mi na ratunek!
Ocal od miecza moje życie, *
duszę moją jedyną wyrwij z psich pazurów.
Wybaw mnie z lwiej paszczęki *
i mnie biednego od rogów bawolich.
Będę głosił swym braciom Twoje imię *
i będę Cię chwalił w zgromadzeniu wiernych.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Przez wielką swą miłość, jaką nas Bóg umiłował,
*
i to nas, umarłych na skutek występków,
/
razem z Chrystusem przywrócił do życia
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Bóg, obdarzył nas łaską
*
w umiłowanym Synu swoim,
/
w którym mamy odkupienie przez krew Jego (O.W. Alleluja.)
Seria C
On sam dźwigając krzyż,
*
wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki,
/
gdzie Go ukrzyżowano.
Antyfona 2
Seria a
Chrystus raz umarł za grzechy,
*
sprawiedliwy za niesprawiedliwych,
/
aby nas przyprowadzić do Boga
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu,
*
drugi raz ukaże się dla zbawienia tych,
/
którzy Go oczekują
(O.W. Alleluja.)
Seria C
Rzekł jeden łotr do drugiego:
*
My przecież sprawiedliwą karę ponosimy za nasze uczynki,
/
ale On nic złego nie uczynił.
/
Wspomnij na mnie, Panie,
/
gdy przyjdziesz do swego królestwa.
Psalm 22, III: 24-33
„Chwalcie Pana wy, którzy Go wielbicie, †
niech sławi Go całe potomstwo Jakuba, *
niech się Go lęka całe potomstwo Izraela.
Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą ubogiego, †
ani nie ukrył przed nim swojego oblicza *
i wysłuchał go, gdy ten do Niego wołał”.
Dzięki Tobie płynie moja pieśń pochwalna w wielkim zgromadzeniu.
Wypełnię moje śluby wobec czcicieli Boga.
Ubodzy będą jedli i zostaną nasyceni, †
będą chwalić Pana ci, którzy Go szukają: *
„Serca wasze niech żyją na wieki!”.
Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi, *
oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie,
Bo władza królewska należy do Pana *
i On panuje nad narodami.
Jemu się pokłonią wszyscy śpiący w ziemi, *
przed Nim zegną się wszyscy, którzy staną się prochem.
A moja dusza będzie żyła dla Niego, †
potomstwo moje Jemu będzie służyć, *
przyszłym pokoleniom o Panu opowie.
I sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: *
„Pan to uczynił”.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Chrystus raz umarł za grzechy,
*
sprawiedliwy za niesprawiedliwych,
/
aby nas przyprowadzić do Boga
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu,
*
drugi raz ukaże się dla zbawienia tych,
/
którzy Go oczekują
(O.W. Alleluja.)
Seria C
Rzekł jeden łotr do drugiego:
*
My przecież sprawiedliwą karę ponosimy za nasze uczynki,
/
ale On nic złego nie uczynił.
/
Wspomnij na mnie, Panie,
/
gdy przyjdziesz do swego królestwa.
Antyfona 3
Seria a
Chrystus, chociaż był Synem,
*
nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.
/
I stał się sprawcą wiecznego zbawienia
/
dla wszystkich, którzy Go słuchają
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo,
*
abyśmy umarli dla grzechów, a żyli dla sprawiedliwości (O.W. Alleluja.)
Seria C
Gdy Jezus skosztował octu, rzekł:
*
„Wykonało się!”
/
I skłoniwszy głowę wyzionął ducha.
(O.W. Alleluja.)
Pieśń 1 P 2, 21-24
Chrystus cierpiąc za nas, zostawił nam wzór
Chrystus cierpiał za was i wzór wam zostawił, *
abyście szli za Nim Jego śladami.
On grzechu nie popełnił, *
a w Jego ustach nie było podstępu.
On, gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył, †
kiedy cierpiał, nie groził, *
lecz oddawał się Temu, który sądzi sprawiedliwie.
On sam, w swoim ciele, *
poniósł nasze winy na drzewo,
Abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, *
a żyli dla sprawiedliwości.
Krwią ran Jego *
zostaliście uzdrowieni.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Seria a
Chrystus, chociaż był Synem,
*
nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.
/
I stał się sprawcą wiecznego zbawienia
/
dla wszystkich, którzy Go słuchają
(O.W. Alleluja.)
Seria B
Chrystus w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo,
*
abyśmy umarli dla grzechów, a żyli dla sprawiedliwości (O.W. Alleluja.)
Seria C
Gdy Jezus skosztował octu, rzekł:
*
„Wykonało się!”
/
I skłoniwszy głowę wyzionął ducha.
(O.W. Alleluja.)
|
|
CZYTANIE |
Hbr 12, 1b-3
|
Winniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach. Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga. Zastanawiajcie się więc nad Tym, który ze strony grzeszników taką wielką wycierpiał wrogość przeciw sobie, abyście nie ustawali, złamani na duchu.
RESPONSORIUM KRÓTKIE
K.
Chrystus umarł za nasze grzechy, * Aby nas przyprowadzić do Boga.W.
Chrystus.
K.
Poniósł śmierć na ciele, ale został powołany do życia przez Ducha.
W.
Aby nas przyprowadzić.
K. Chwała Ojcu.
W.
Chrystus.
|
|
Okres Wielkanocny: |
Dz 13, 26-30
|
Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu, bo mieszkańcy Jerozolimy i ich zwierzchnicy nie uznali Go, i potępiając Go wypełnili głosy Proroków, odczytywane co szabat. Chociaż nie znaleźli w Nim żadnej winy zasługującej na śmierć, zażądali od Piłata, aby Go stracił. a gdy wykonali wszystko, co było o Nim napisane, zdjęli Go z krzyża i złożyli w grobie. Ale Bóg wskrzesił Go z martwych,
RESPONSORIUM KRÓTKIE
K.
Zmiłuj się nad nami Jezu ! * Alleluja, alleluja.W.
Zmiłuj się.
K.
Któryś za nas cierpiał rany.
W.
Alleluja, alleluja.
K. Chwała Ojcu.
W.
Zmiłuj się.
|
|
PIEŚŃ MARYI |
Łk 1, 46-55 |
Ant.
Chrystus umarł za wszystkich,
*
aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie,
/
lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał (O.W. Alleluja.)
Albo:
Pierworodny spośród umarłych
*
i Władca królów ziemi,
/
uczynił nas królestwem Bogi i Ojcu swojemu, alleluja.
Albo:
Gdy Jednorodzony Syn Boży wisiał na krzyżu
*
i wszyscy Go wyśmiewali,
/
współcierpiała z Nim Jego matka, Dziewica Maryja,
/
i czciła Go jako prawdziwego Boga i człowieka.
PROŚBY
Uwielbiajmy Jezusa Chrystusa, który przez Ducha Świętego ofiarował Ojcu siebie samego, aby nas wszystkich zbawić i szczerym sercem wołajmy do Niego:
Panie, zmiłuj się!
Panie Jezu, Ty przez swoją mękę przyniosłeś światu łaskę,
- spraw, abyśmy zawsze żyli Twoim Duchem, którego udzieliłeś nam na chrzcie świętym.
Panie, zmiłuj się!
Ty, który stałeś się pośmiewiskiem dla ludzi i jakby zdeptanym robakiem ze względu na nas,
- naucz nas Twojej pokory i cierpliwości.
Panie, zmiłuj się!
Ty, który przyszedłeś na ten świat, aby dać świadectwo prawdzie,
- umocnij nasze serca, abyśmy zawsze byli współpracownikami prawdy.
Panie, zmiłuj się!
Ty, który uniżyłeś się, stając się posłusznym aż do śmierci,
- spraw, abyśmy przez cierpliwość przylgnęli do Twojej męki, aby osiągnąć łaskę zmartwychwstania.
Panie, zmiłuj się!
Ty, który w czasie męki znosiłeś okrutne cierpienia,
- naucz nas w jedności z Tobą cierpliwie znosić cierpienia, abyśmy okazywali w nas samych Twoje zbawienie.
Panie, zmiłuj się!
Ty otworzyłeś bramy raju przed łotrem, który razem z Tobą wisiał na krzyżu,
- racz wprowadzić z sobą do nieba zmarłych braci i siostry i nas kiedyś połączyć wraz z nimi.
Panie, zmiłuj się!
|
[Naśladujmy przykład Chrystusa, który z woli Ojca został przybity do krzyża i wydał siebie samego oraz modlił się za prześladowców, błagajmy Ojca miłosierdzia słowami:]
Ojcze nasz.
Modlitwa
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty w swoim miłosierdziu przyjąłeś mękę Twojego Syna, naszego Pana, Jezusa Chrystusa, jako cenę naszego odkupienia, † spraw łaskawie, abyśmy obchodząc dzisiaj pamiątkę kar i cierpień Jego męki, * zasłużyli na udział w ich owocach. Przez naszego Pana.
Boże, Ty chciałeś, aby Twój Jednorodzony Syn przyjął krzyż dla zbawienia rodzaju ludzkiego, † spraw, prosimy, abyśmy poznając na ziemi Jego tajemnicę, * zasłużyli na otrzymanie w niebie nagrody Jego odkupienia. Przez naszego Pana.
Boże, Ty chciałeś, aby Twój Syn przez śmierć na drzewie krzyża uwolnił nas spod władzy szatana, † spraw, abyśmy wiernie Tobie służyli * i dostąpili łaski zmartwychwstania. Przez naszego Pana.
Albo jak w Nieszporach.
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO KOŃCOWE
Prosimy Cię, Panie, niech zstąpi obfite błogosławieństwo na Twoją rodzinę, która w nadziei zmartwychwstania pobożnie rozpamiętywała mękę i śmierć Twojego Syna, niech otrzyma przebaczenie grzechów, obfituje w pociechę, doświadczy wzrostu wiary świętej i umocni się wiecznym odkupieniem.
W. Amen.
|
|