BŁ. MAŁGORZATY EBNER, DZIEWICY

Wspomnienie dowolne

     Urodzona około roku 1291 w Donauworth w Bawarii wychowywała się w domu. Około roku 1306 zamieszkała w klasztorze sióstr dominikanek pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP w Medingen w diecezji augsburskiej. w roku 1311, pouczona o pełnym zdaniu się na wolę Bożą, na wzór św. Ojca Dominika wkroczyła na doskonalszą drogę, “zbawienną dla niej samej, wzorcową dla ludzi, radosną dla aniołów, miłą Bogu”. Napełniona darami Ducha Świętego i współczująca cierpieniom Chrystusa, wznosząc codziennie umysł ku Bogu przez kolejne stopnie kontemplacji, doszła w roku 1347 do zjednoczenia z Bogiem.
     Małgorzata jest jedną z najwybitniejszych mistyczek nadreńskich, które w XIV wieku żyły w ponad siedemdziesięciu klasztorach naszego Zakonu w Teutonii. Łączyła ją przyjaźń z Janem Taulerem, chętnie rozmawiała z ludźmi dobrej woli, których nazywała przyjaciółmi Boga. Swoje doświadczenie mistyczne opisała w autobiograficznym dziele zwanym Revelationes albo Diarium, a także w zbiorze medytacji znanym jako Paternoster. Do domu Ojca dotarła 20 czerwca 1351 roku. Jan Paweł II zatwierdził jej niepamiętny kult 24 lutego 1979 roku.

Modlitwa Boże wszelkiego dobra, Ty sprawiłeś, że błogosławiona Małgorzata, rozpalona ogniem Ducha Świętego, zgłębiała tajemnice Twojej boskiej miłości, † spraw za jej wstawiennictwem, * abyśmy napełnieni tym samym Duchem, kroczyli ku Tobie ścieżkami Chrystusa. Który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg przez wszystkie wieki wieków.