Błogosławiona Maria Mancini
Błogosławiona Maria Mancini w dziecięcych latach nawiedzana była przez aniołów i czuła
pociąg do życia doskonałego. Dwukrotnie wydawana za mąż, była matką
siedmiorga dzieci, z których niemal wszystkie wcześnie umarły. Owdowiawszy
po raz drugi w wieku lat 25 z energią oparła się trzeciemu zamążpójściu i
uczyniła ze swego domu szpital oraz przytułek dla chorych i pielgrzymów.
Ulegając żywym namowom Świętej Katarzyny ze Sieny, przyjęła habit Trzeciego
Zakonu Kaznodziejskiego i wstąpiła do klasztoru świętego Krzyża. Pośród zakonnic,
wiodących w tym klasztorze życie prywatne, rozpoczęła wraz z sześcioma
siostrami odnowę życia wspólnego. Wraz z błogosławioną Klarą Gambakurta przeszła do
nowego klasztoru drugiego Zakonu Kaznodziejskiego, ufundowanego przez Piotra
Gambakurtę, a piękny rozwój tego domu wpłynął na reformę różnych klasztorów
włoskich. Po śmierci błogosławionej Klary objęła przełożeństwo. Pielęgnując ducha
obserwancji zakonnych, umartwienia swe ofiarowała przede wszystkim za dusze
w czyśćcu. Wiele wycierpiała od szatanów, lecz zwyciężywszy ich zasłużyła na
szczególne łaski i widzenia niebieskie, między innymi na widzenie Aniołów
Stróżów ofiarowujących kwiaty Najświętszej Maryi Pannie. Zmarła w podeszłym
wieku w roku 1431.