Ojciec święty Benedykt XVI w czasie uroczystej Mszy kanonizacyjnej sprawowanej przed bazyliką watykańską 12 października 2008 kanonizował naszą siostrę Narcyza de Jesús Martillo Morán, tercjarkę dominikanską.
     Św. Narcyza de Jesús Martillo Morán się urodziła się w Nobol w archidiecezji Guayaquil (Ekwador) dnia 29 października 1832 r. Jej rodzice Piotr Martillo Mosquera oraz Józefina Morán byli rolnikami. Matka bardzo wcześnie osierociła swoje dzieci. Narcyza od tego czasu opiekowała się rodzeństwem.
     Jeszcze jako dziecko była bardzo pobożna, często wolne chwile zamiast na zabawę poświęcała modlitwie. Gdy miała 18 lat zmarł jej ojciec. Przeprowadziła się wtedy do Guayaquil, gdzie pracowała jako krawcowa. Tam spotkała ks. Luisa Tola, późniejszego biskupa diecezji Portoviejo. On wprowadził ją w pracę katechetki. Uczyła katechizmu dzieci, pracowała również z młodzieżą porzuconą i chroniącą się w przytułku, oraz odwiedzała chorych i umierających. Później na pewien czas przeprowadziła się do Cuenca, aby opiekować się swoim dotychczasowym kierownikiem duchowym, ks. prałatem Amadeo Millánem, który zachorował ciężko na gruźlicę. Po jego śmierci w 1867 roku wróciła z powrotem do Guayaquil, gdzie wraz z Mercedes de Jesús Molina (późniejszą błogosławioną) uczyła krawiectwa osierocone dziewczynki. Kilku jej przełożonych odnotowało jej szczególną miłość do Jezusa Eucharystycznego i Matki Najświętszej. Kiedy mieszkała w Guayaquil należała do Stowarzyszenia Milosiernych Córek Maryi, których programem było naśladowanie Maryi w pracy apostolskiej i miłości chrześcijańskiej. W 1868 roku przeprowadziła się do Limy. W Limie Narcyza wstąpiła do Trzeciego Zakonu Dominikańskiego i zamieszkała przy klasztorze dominikanek jako gość.
     Zmarła 8 grudnia 1869 r. po ciężkiej chorobie, w czasie której wszystkie swoje cierpienia ofiarowała za nawrócenie grzeszników.
     W 1955 roku jej ciało (które nie uległo rozkładowi) zostało przewiezione do Guayaquil, a w 1972 roku do Nobol, gdzie się urodziła.
      Heroiczność jej cnót została oficjalnie potwierdzona przez Jana Pawła II, który 25 października 1992 r. dokonał uroczystej beatyfikacji. Obecnie jest świętą i Jej kult rozszerzył się na cały świat. To kolejna tercjarka dominikańska, która dostąpiła chwały ołtarzy. Dziękujmy Chrystusowi za naszą Siostrę.
     P.S. Na naszej stronie jest jeszcze jeden artykuł, w którym wspomniana jest nasza św. Siostra. W czasie, gdy pisałam ten artykuł nie miałam pełnego rozeznania co do tego gdzie i jak wstąpiła do trzeciego Zakonu. Obecnie jednak po kanonizacji nie ma do tego żadnych wątpliwości. Rys kanonizacyjny wyraźnie określa Jej przynależność do naszego Zakonu.
     Część wiadomości zaczerpnięto z http://www.misjonarz.net