Błogosławiona Katarzyna Ricci
Aleksandra Ricci pochodziła ze znakomitej rodziny florenckiej. Przez pietyzm
dla imienia Świętej Katarzyny Sieneńskiej przybrała jej imię. Od dzieciństwa
miała szczególne nabożeństwo do Męki Pańskiej. W 13 roku życia złożyła śluby
zakonne w klasztorze III Zakonu Kaznodziejskiego w Prato w Toskanii. Była
później mistrzynią i przeoryszą tego klasztoru. Oddaną surowej pokucie i
nieustannej kontemplacji Bóg odznaczył darem cudów i zachwyceń. Miała
widzenia scen z Męki Pańskiej. W wieku lat dwudziestu otrzymała stygmaty,
koronę cierniową i pierścień zaślubin mistycznych. W czasie jej modlitw
czasami Pan Jezus z krucyfiksu ożywał i przemawiając do niej przygarniał
ją do siebie. Jej "Wiersze i prozy duchowne" oraz zbiór listów posiadają
niepoślednią wartość literacką. Łączyły ją więzi przyjaźni ze świętym Filipem
Nereuszem i porozumiewała się z nim duchowo w sposób niezwykły, drogą
osobliwych widzeń. Tak dobrze czytała myśli sióstr, że unikały ją z bojaźni
przed upominaniem. Gdy przyjęła na siebie cierpienia pewnej duszy
czyśćcowej, ciało jej ciemniało i zdawało się płonąć w sposób zatrważający.
Zmarła w 1590 roku w wieku lat 70. Kanonizowana w 1746 r.